(॥పల్లవి॥)
నేఁడుగా యివి తనకు నాఁడె పో నాకు
కూడిన మీరు సాకిరికొమ్మలాల
(॥నేఁడు॥)
తాలిమి లేక యిట్టె తనలోనె కోప ముంటె
నాలో నున్నవిగా నవ్వులు
నీలాన తనమాట చిరుచేఁదు లుంటేను
తేలెటి నా మోవిఁ గా తీపులు
(॥నేఁడు॥)
తెంపుల తనబొమ్మల తిట్ల సొలపు లుంటె
వంపు నా రెప్పలఁ గా వలపులు
యింపు లేక తనమతి నెగ్గులును తప్పులుంటె
పెంపున నా కున్నవిగా పెను వేలి మొక్కులు
(॥నేఁడు॥)
తమ్మి మరునేట్ల తనరు తమక ముంటె
చిమ్ముల నా కున్నవిగా సిగ్గులు
అమ్మరొ శ్రీవెంకటేశుఁడన్నిటా నన్నుఁ గూడె
కుమ్మరించె నాపై కొనగోరిసొమ్ములు
(||pallavi||)
nem̐ḍugā yivi tanagu nām̐ḍĕ po nāgu
kūḍina mīru sāgirigŏmmalāla
(||nem̐ḍu||)
tālimi lega yiṭṭĕ tanalonĕ koba muṁṭĕ
nālo nunnavigā navvulu
nīlāna tanamāḍa sirusem̐du luṁṭenu
telĕḍi nā movim̐ gā tībulu
(||nem̐ḍu||)
tĕṁpula tanabŏmmala tiṭla sŏlabu luṁṭĕ
vaṁpu nā rĕppalam̐ gā valabulu
yiṁpu lega tanamadi nĕggulunu tappuluṁṭĕ
pĕṁpuna nā kunnavigā pĕnu veli mŏkkulu
(||nem̐ḍu||)
tammi maruneṭla tanaru tamaga muṁṭĕ
simmula nā kunnavigā siggulu
ammarŏ śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ḍanniḍā nannum̐ gūḍĕ
kummariṁchĕ nābai kŏnagorisŏmmulu