నేఁడు గొత్తలా తన నేరుపులివి
(॥పల్లవి॥)
నేఁడు గొత్తలా తన నేరుపులివి
వాఁడివెట్టి ముంటికొన వాదులడిచేనా
(॥నేఁడు॥)
కానిమ్మంటినే యిఁక గాదని యెదురాడనే
తానాడినదే మాట తప్పులులేవు
రానీవే యందుకేమి రతిఁ గరఁగించుఁ దాను
నానఁబెట్టీగొడ్డలి సన్నల నింతయేఁటికే
(॥నేఁడు॥)
బాసయిచ్చితినే తనపంతము చెల్లించేనే
సేసినదేచేఁత మరి చిక్కులులేవు
ఆసపడనీవె తాను అంబుధులు పేరఁబెట్టు
కోసి రాతనారొలిచి కూరిము లింతేఁటికే
(॥నేఁడు॥)
కూడితినే కాఁగిటను గురుతులు నించితినే
ఆడనీవే సరసాలు అంకెలాయనే
వేడుకవెలవెట్టె శ్రీ వెంకటేశ్వరుఁడు తాను
వీడెమిచ్చి బుజ్జగించీ వేసాలిఁకనేఁటికే
(||pallavi||)
nem̐ḍu gŏttalā tana nerubulivi
vām̐ḍivĕṭṭi muṁṭigŏna vādulaḍisenā
(||nem̐ḍu||)
kānimmaṁṭine yim̐ka gādani yĕdurāḍane
tānāḍinade māḍa tappululevu
rānīve yaṁdugemi radim̐ garam̐giṁchum̐ dānu
nānam̐bĕṭṭīgŏḍḍali sannala niṁtayem̐ṭige
(||nem̐ḍu||)
bāsayichchidine tanabaṁtamu sĕlliṁchene
sesinadesem̐ta mari sikkululevu
āsabaḍanīvĕ tānu aṁbudhulu peram̐bĕṭṭu
kosi rādanārŏlisi kūrimu liṁtem̐ṭige
(||nem̐ḍu||)
kūḍidine kām̐giḍanu gurudulu niṁchidine
āḍanīve sarasālu aṁkĕlāyane
veḍugavĕlavĕṭṭĕ śhrī vĕṁkaḍeśhvarum̐ḍu tānu
vīḍĕmichchi bujjagiṁchī vesālim̐kanem̐ṭige