నీయంత నీవే యెరిఁగి నిచ్చ నన్నుఁ గాతు గాక
(॥పల్లవి॥)
నీయంత నీవే యెరిఁగి నిచ్చ నన్నుఁ గాతు గాక
మాయలలోఁ బొరలే దిమ్మరివాఁడ నేను
(॥నీయం॥)
నీ సరివాఁడనా నిన్ను దూరేవాఁడనా
దాఁసుడనై కొలిచిన తనుధారిని
వేసరించ నోపుదునా వెరపించఁగలనా
మాసిన పాపాలలోని మైల సోఁకినాఁడను
(॥నీయం॥)
విన్నవించేవాఁడనా వీడుజోడువాఁడనా
అన్నిటా శరణుచొచ్చినట్టి జీవిని
యెన్నిటి కుత్తరమిచ్చే యేపని సేసి మెప్పించే
మున్నిటి కర్మములకు ముంగిట నున్నాఁడను
(॥నీయం॥)
యెదురాడేవాఁడనా యెలయించేవాఁడనా
సదరాన నీకు మొక్కేజంతువ నేను
ఇదివో శ్రీవేంకటేశ యెరుక నీ వొసగఁగా
పొదిగి నీమహిమలు పొగడుచున్నాఁడను
(||pallavi||)
nīyaṁta nīve yĕrim̐gi nichcha nannum̐ gādu gāga
māyalalom̐ bŏrale dimmarivām̐ḍa nenu
(||nīyaṁ||)
nī sarivām̐ḍanā ninnu dūrevām̐ḍanā
dām̐suḍanai kŏlisina tanudhārini
vesariṁcha nobudunā vĕrabiṁcham̐galanā
māsina pābālaloni maila som̐kinām̐ḍanu
(||nīyaṁ||)
vinnaviṁchevām̐ḍanā vīḍujoḍuvām̐ḍanā
anniḍā śharaṇusŏchchinaṭṭi jīvini
yĕnniḍi kuttaramichche yebani sesi mĕppiṁche
munniḍi karmamulagu muṁgiḍa nunnām̐ḍanu
(||nīyaṁ||)
yĕdurāḍevām̐ḍanā yĕlayiṁchevām̐ḍanā
sadarāna nīgu mŏkkejaṁtuva nenu
idivo śhrīveṁkaḍeśha yĕruga nī vŏsagam̐gā
pŏdigi nīmahimalu pŏgaḍusunnām̐ḍanu