(॥పల్లవి॥)
నీయందు నేరమి లేదు నే నెఱఁగనైతిఁగాక
ఆయమైన యెమ్మెకాఁడ వవుదువయ్యా
(॥నీయం॥)
మంతనాన నే నీతో మాటలాడినవియెల్ల
అంతరంగముగఁ జెప్పె నాపె నాతోను
యింతలోనే పెద్దరికా లేడేడ నాడుకొంటివి
అంతటిదొడ్డవాఁడ వవుదువయ్యా
(॥నీయం॥)
గుమితాన నీవు నేనుఁ గూడినకూటములెల్ల
అమరఁగ నాపె చెప్పె నందరితోను
రమణుఁడ నీవలపు రచ్చఁ బెట్టుకోవలెనా
అమసిఁన నిఁడుదొర వవుదువయ్యా
(॥నీయం॥)
ముచ్చట నీవును నేను మోహించినచేతఁలెల్లా
పచ్చిచేసేఁ జెలులతోఁ బై పై నాపై
అచ్చమై శ్రీవేంకటేశ అప్పటి నన్నుఁ గూడితిఁ
వచ్చుపడ జాణఁడ వౌదువయ్యా
(||pallavi||)
nīyaṁdu nerami ledu ne nĕṟam̐ganaidim̐gāga
āyamaina yĕmmĕgām̐ḍa vavuduvayyā
(||nīyaṁ||)
maṁtanāna ne nīdo māḍalāḍinaviyĕlla
aṁtaraṁgamugam̐ jĕppĕ nābĕ nādonu
yiṁtalone pĕddarigā leḍeḍa nāḍugŏṁṭivi
aṁtaḍidŏḍḍavām̐ḍa vavuduvayyā
(||nīyaṁ||)
gumidāna nīvu nenum̐ gūḍinagūḍamulĕlla
amaram̐ga nābĕ sĕppĕ naṁdaridonu
ramaṇum̐ḍa nīvalabu rachcham̐ bĕṭṭugovalĕnā
amasim̐na nim̐ḍudŏra vavuduvayyā
(||nīyaṁ||)
muchchaḍa nīvunu nenu mohiṁchinasedam̐lĕllā
pachchisesem̐ jĕluladom̐ bai pai nābai
achchamai śhrīveṁkaḍeśha appaḍi nannum̐ gūḍidim̐
vachchubaḍa jāṇam̐ḍa vauduvayyā