(॥పల్లవి॥)
నీవు వింతవాఁడవో నే వింతదాననో
చేవదేరి నా నవ్వు సిగ్గుదెచ్చీఁ గాక
(॥నీవు॥)
నీతలఁపులోనిదాన నీకు నిచ్చకురాలను
కాతరించి నీవనఁగాఁ గాదనేనా
రేతిరిమాటలకును రిచ్చలాయ నామనసు
పైతరవై అందుకొడఁబడనీదు గాక
(॥నీవు॥)
కైవశమయ్యిన నేను కందువ చేఁతల నేను
వోవరిలోని వంటఁగా నోపననేనా
నీవొళ్ళివేసాలకు నిండుఁగాఁక రేఁగి లోలో
భావముఁ జలము నేఁడు పంతమాడీఁ గాక
(॥నీవు॥)
ఎనసితివి రతికి నియ్యకోలు చేసుకొంటి
తనిసి నీవల్ల మరి తప్పులెంచేనా
ఘనుఁడ శ్రీ వెంకటేశ కడమదొడమలకు
అనుఁగుఁగూరిములెల్లా ఆసపడీఁ గాక
(||pallavi||)
nīvu viṁtavām̐ḍavo ne viṁtadānano
sevaderi nā navvu siggudĕchchīm̐ gāga
(||nīvu||)
nīdalam̐pulonidāna nīgu nichchagurālanu
kādariṁchi nīvanam̐gām̐ gādanenā
redirimāḍalagunu richchalāya nāmanasu
paidaravai aṁdugŏḍam̐baḍanīdu gāga
(||nīvu||)
kaivaśhamayyina nenu kaṁduva sem̐tala nenu
vovariloni vaṁṭam̐gā nobananenā
nīvŏḽḽivesālagu niṁḍum̐gām̐ka rem̐gi lolo
bhāvamum̐ jalamu nem̐ḍu paṁtamāḍīm̐ gāga
(||nīvu||)
ĕnasidivi radigi niyyagolu sesugŏṁṭi
tanisi nīvalla mari tappulĕṁchenā
ghanum̐ḍa śhrī vĕṁkaḍeśha kaḍamadŏḍamalagu
anum̐gum̐gūrimulĕllā āsabaḍīm̐ gāga