(॥పల్లవి॥)
నీవు తురగముమీఁద నేర్పు మెరయ
వేవేలు రూపులై వెదచల్లితపుడు
(॥నీవు॥)
పదిలముగ నిరువంకఁ బసిడి పింజల యంప
పొదల తరకసములొరపులు నెరపఁగా
గదయు శంఖంబు చక్రము ధనుః ఖడ్గములు
పదివేలు సూర్యబింబములైనవపుడు
(॥నీవు॥)
సొరిది శేషుని పెద్దచుట్టు పెనుఁగేవడము
సిరి దొలఁక నొకచేతఁ జిత్తగించి
దురమునకుఁ దొడవైన ధూమకేతువు చేత
ఇరవైనబల్లెమై యేచెనందవుడు
(॥నీవు॥)
కరకజడతో రమాకాంత జయలక్ష్మియై
తొరలి కౌగిఁట నిన్నుఁ దొడికి పట్టి
చరచె వెను వేంకటస్వామి నిను గెలువుమని
మెరుఁగుఁగుచకుంభముల మిసిమితో నపుడు
(||pallavi||)
nīvu turagamumīm̐da nerbu mĕraya
vevelu rūbulai vĕdasallidabuḍu
(||nīvu||)
padilamuga niruvaṁkam̐ basiḍi piṁjala yaṁpa
pŏdala taragasamulŏrabulu nĕrabam̐gā
gadayu śhaṁkhaṁbu sakramu dhanuḥ khaḍgamulu
padivelu sūryabiṁbamulainavabuḍu
(||nīvu||)
sŏridi śheṣhuni pĕddasuṭṭu pĕnum̐gevaḍamu
siri dŏlam̐ka nŏgasedam̐ jittagiṁchi
duramunagum̐ dŏḍavaina dhūmageduvu seda
iravainaballĕmai yesĕnaṁdavuḍu
(||nīvu||)
karagajaḍado ramāgāṁta jayalakṣhmiyai
tŏrali kaugim̐ṭa ninnum̐ dŏḍigi paṭṭi
sarasĕ vĕnu veṁkaḍasvāmi ninu gĕluvumani
mĕrum̐gum̐gusaguṁbhamula misimido nabuḍu