(॥పల్లవి॥)
నీవు సామాన్యుఁడవా నీగుట్టు నే నెఱఁగనా
వావులెంత చెప్పినాను వలచేవా
(॥నీవు॥)
కలయఁగ నీకుఁ బని గలుగఁగానే కాక
బలిమిసేసితే నీవు పలికేవా
నెలకొన్నతమకము నీకుఁ గలుగఁగాఁ గాక
పిలిపించితే నీవు ప్రియాన వచ్చేవా
(॥నీవు॥)
చేకొని నీవుల్లాసము సెలవి వెళ్లఁగాఁ గాక
నాకు వలెనంటే నీవు నవ్వేవా
కైకొనఁగా నీకు నాపై కాంక్ష గలుగఁగాం గాక
ఆకు నే మడిచియ్యఁ గా నందుకొనేవా
(॥నీవు॥)
యింతటాను నీవు నన్ను యేలుకొనఁగాఁ గాక
మంతన మెంతాడినాను మనసిచ్చేవా
యింతులలో శ్రీవేంకటేశ నన్నేలితివి
పంతము నేనాడితేను పరాకుసేసేవా
(||pallavi||)
nīvu sāmānyum̐ḍavā nīguṭṭu ne nĕṟam̐ganā
vāvulĕṁta sĕppinānu valasevā
(||nīvu||)
kalayam̐ga nīgum̐ bani galugam̐gāne kāga
balimiseside nīvu paligevā
nĕlagŏnnadamagamu nīgum̐ galugam̐gām̐ gāga
pilibiṁchide nīvu priyāna vachchevā
(||nīvu||)
segŏni nīvullāsamu sĕlavi vĕḽlam̐gām̐ gāga
nāgu valĕnaṁṭe nīvu navvevā
kaigŏnam̐gā nīgu nābai kāṁkṣha galugam̐gāṁ gāga
āgu ne maḍisiyyam̐ gā naṁdugŏnevā
(||nīvu||)
yiṁtaḍānu nīvu nannu yelugŏnam̐gām̐ gāga
maṁtana mĕṁtāḍinānu manasichchevā
yiṁtulalo śhrīveṁkaḍeśha nannelidivi
paṁtamu nenāḍidenu parāgusesevā