(॥పల్లవి॥)
నీవు దురగముమీఁద నేర్పు మెరయ
వేవేలు రూపములు వెదచల్లితపుడు
(॥నీవు॥)
పదిలముగ నిరువంక పసిఁడిపింజల యంప-
పొదుల తరకసములొరపులు నెరపఁగ
గదయు శంఖంబుఁ జక్రము ధను:ఖడ్గములు
పదివేలు సూర్యబింబములైనవపుడు
(॥నీవు॥)
సొరిది శేషుని పెద్దచుట్టు పెనుఁ గేవడము
సిరిదొలఁక నొకచేతఁ జిత్తగించి
దురమునకుఁ దొడవైన ధూమకేతువు చేత-
నిరవైన బల్లెమై యేచెనందపుడు
(॥నీవు॥)
కరకజడతో రమాకాంత జయలక్ష్మీయై
తొరలి కౌఁగిట నిన్నుఁ దొడికి పట్టి
చరచె వెను వేంకటస్వామి నిను గెలువుమని
మెరుఁగు కుచకుంభముల మిసిమితో నపుడు
(||pallavi||)
nīvu duragamumīm̐da nerbu mĕraya
vevelu rūbamulu vĕdasallidabuḍu
(||nīvu||)
padilamuga niruvaṁka pasim̐ḍibiṁjala yaṁpa-
pŏdula taragasamulŏrabulu nĕrabam̐ga
gadayu śhaṁkhaṁbum̐ jakramu dhanu:khaḍgamulu
padivelu sūryabiṁbamulainavabuḍu
(||nīvu||)
sŏridi śheṣhuni pĕddasuṭṭu pĕnum̐ gevaḍamu
siridŏlam̐ka nŏgasedam̐ jittagiṁchi
duramunagum̐ dŏḍavaina dhūmageduvu seda-
niravaina ballĕmai yesĕnaṁdabuḍu
(||nīvu||)
karagajaḍado ramāgāṁta jayalakṣhmīyai
tŏrali kaum̐giḍa ninnum̐ dŏḍigi paṭṭi
sarasĕ vĕnu veṁkaḍasvāmi ninu gĕluvumani
mĕrum̐gu kusaguṁbhamula misimido nabuḍu