(॥పల్లవి॥)
నీవు దేవుఁడవు నే నొక జీవుఁడ
యీ విధి నిద్దరి కెంతంతరువు
(॥నీవు॥)
పొడమిన జగములు పుట్టెడి జగములు
గుడిగొనె మీ రోమకూపముల
యెడయక నీరూప మేమని ధ్యానింతు
అడరి మీవాఁడ నేననుటే కాక
(॥నీవు॥)
మునుపటి బ్రహ్మలు ముందరి బ్రహ్మలు
మొనసి మీ నాభిని మొలచేరు
ఘనుఁడవు నిన్నేగతి నేఁ దెలిసెద
అనువుగ మిము శరణనుటే కాక
(॥నీవు॥)
సహజానందము సంసారానంద-
మిహముఁ బరముగా నిచ్చేవు
అహిపతి శ్రీవేంకటాధిప నీకృప
మహిలో సేవించి మనుటే కాక
(||pallavi||)
nīvu devum̐ḍavu ne nŏga jīvum̐ḍa
yī vidhi niddari kĕṁtaṁtaruvu
(||nīvu||)
pŏḍamina jagamulu puṭṭĕḍi jagamulu
guḍigŏnĕ mī romagūbamula
yĕḍayaga nīrūba memani dhyāniṁtu
aḍari mīvām̐ḍa nenanuḍe kāga
(||nīvu||)
munubaḍi brahmalu muṁdari brahmalu
mŏnasi mī nābhini mŏlaseru
ghanum̐ḍavu ninnegadi nem̐ dĕlisĕda
anuvuga mimu śharaṇanuḍe kāga
(||nīvu||)
sahajānaṁdamu saṁsārānaṁda-
mihamum̐ baramugā nichchevu
ahibadi śhrīveṁkaḍādhiba nīkṛpa
mahilo seviṁchi manuḍe kāga