నీవొక్కఁడవే యిత్తువు నిన్నుఁ గొల్చినవారికి
(॥పల్లవి॥)
నీవొక్కఁడవే యిత్తువు నిన్నుఁ గొల్చినవారికి
శ్రీవల్లభుఁడవు రక్షించవే నారాయణా
(॥నీవొ॥)
పెక్కుజీవులు భువినిఁ బెరిగేరు మోక్షము
వొక్కరునుఁ దెచ్చి యియ్యనోప రెవ్వరు
అక్కజపుధనరాసు లంగళ్లలోనున్నవి
గక్కనఁ గొనేమంటే మోక్షము గొనరాదు
(॥నీవొ॥)
వున్నవి పుణ్యకర్మాలు వొడ్డి యందే మోక్షము
మిన్నక యెక్కేమంటే మెట్లు గావు
యెన్నఁగ సంసారధర్మ మిదివో మోక్షము చూప
చన్నమన్నవారికెల్లా సాధనము గాదు
(॥నీవొ॥)
పదునాల్గులోకములు పన్నివున్నవి మోక్షము
తుదకెక్కించ నవైనాఁ దోడుగావు
యిదివో శ్రీవేంకటేశ యిహపరము లొసఁగి
హృదయములో నున్నాఁడ వింకనేల చింత
(||pallavi||)
nīvŏkkam̐ḍave yittuvu ninnum̐ gŏlsinavārigi
śhrīvallabhum̐ḍavu rakṣhiṁchave nārāyaṇā
(||nīvŏ||)
pĕkkujīvulu bhuvinim̐ bĕrigeru mokṣhamu
vŏkkarunum̐ dĕchchi yiyyanoba rĕvvaru
akkajabudhanarāsu laṁgaḽlalonunnavi
gakkanam̐ gŏnemaṁṭe mokṣhamu gŏnarādu
(||nīvŏ||)
vunnavi puṇyagarmālu vŏḍḍi yaṁde mokṣhamu
minnaga yĕkkemaṁṭe mĕṭlu gāvu
yĕnnam̐ga saṁsāradharma midivo mokṣhamu sūba
sannamannavārigĕllā sādhanamu gādu
(||nīvŏ||)
padunālgulogamulu pannivunnavi mokṣhamu
tudagĕkkiṁcha navainām̐ doḍugāvu
yidivo śhrīveṁkaḍeśha yihabaramu lŏsam̐gi
hṛdayamulo nunnām̐ḍa viṁkanela siṁta