నీవింత యలుగుదురా నివ్వెరగుతో నుందురా
(॥పల్లవి॥)
నీవింత యలుగుదురా నివ్వెరగుతో నుందురా
మూవంక వీఁగీ వాఁడె మొక్కుదువో యంటాను
(॥నీవింత॥)
వాకిటనున్నాఁడు వాఁడె వనిత నీరమణుఁడు
తూకొని నీవెదురువత్తువో యంటాను
చేకొని చాఁచీ వాఁడె చేయి నీమీఁదనతఁడు
యీకడఁ గైదండ నీవిత్తువో యంటాను
(॥నీవింత॥)
తప్పక చూచీ వాఁడె తరుణి నీమోముదిక్కు
చొప్పుగా మారుకుమారు చూతువంటాను
వొప్పుగఁ బవళించీని వొద్ద నీవునట్టె వచ్చి
దప్పిదేరఁ బవళించి తమకింతువంటాను
(॥నీవింత॥)
మాటలాడీనదె వాఁడె మర్మములు సోఁకఁగ
కోటులుగ నీవు పలుకుదువంటాను
గాఁటమైకూడెను శ్రీ వేంకటపతి యిదె వీఁడె
మేటివై వురముమీఁద మెరతువంటాను
(||pallavi||)
nīviṁta yalugudurā nivvĕragudo nuṁdurā
mūvaṁka vīm̐gī vām̐ḍĕ mŏkkuduvo yaṁṭānu
(||nīviṁta||)
vāgiḍanunnām̐ḍu vām̐ḍĕ vanida nīramaṇum̐ḍu
tūgŏni nīvĕduruvattuvo yaṁṭānu
segŏni sām̐sī vām̐ḍĕ seyi nīmīm̐danadam̐ḍu
yīgaḍam̐ gaidaṁḍa nīvittuvo yaṁṭānu
(||nīviṁta||)
tappaga sūsī vām̐ḍĕ taruṇi nīmomudikku
sŏppugā mārugumāru sūduvaṁṭānu
vŏppugam̐ bavaḽiṁchīni vŏdda nīvunaṭṭĕ vachchi
dappideram̐ bavaḽiṁchi tamagiṁtuvaṁṭānu
(||nīviṁta||)
māḍalāḍīnadĕ vām̐ḍĕ marmamulu som̐kam̐ga
koḍuluga nīvu paluguduvaṁṭānu
gām̐ṭamaigūḍĕnu śhrī veṁkaḍabadi yidĕ vīm̐ḍĕ
meḍivai vuramumīm̐da mĕraduvaṁṭānu