(॥పల్లవి॥)
నీవే యిన్నిట నిజమరివి
వావి దెలుప యిఁక వద్దయ్యా
(॥నీవే॥)
వచ్చినపుడె నీవలపులు దక్కెను
యెచ్చు కుందు లిఁక నేమిటికి
కుచ్చెను కాఁగిట గుఱిగా నిన్నిదె
రచ్చలఁ బెట్టక రావయ్యా
(॥నీవే॥)
పలికినపుడె నీ పంతము చెల్లెను
యెలయింపుల పనులేమిటికి
పిలిచీ రతులకుఁ బేరుకొనుచునిను
కొలఁదితేనె వూఁకొనవయ్యా
(॥నీవే॥)
కూడినపుడె నీగుణములు దెలిసెను
యేడసుద్దు లిఁకనేలయ్యా
యీడనె శ్రీవెంకటేశ యెనసితిమి
మేడెపు రతులివి మెచ్చవయ్యా
(||pallavi||)
nīve yinniḍa nijamarivi
vāvi dĕluba yim̐ka vaddayyā
(||nīve||)
vachchinabuḍĕ nīvalabulu dakkĕnu
yĕchchu kuṁdu lim̐ka nemiḍigi
kuchchĕnu kām̐giḍa guṟigā ninnidĕ
rachchalam̐ bĕṭṭaga rāvayyā
(||nīve||)
paliginabuḍĕ nī paṁtamu sĕllĕnu
yĕlayiṁpula panulemiḍigi
pilisī radulagum̐ berugŏnusuninu
kŏlam̐didenĕ vūm̐kŏnavayyā
(||nīve||)
kūḍinabuḍĕ nīguṇamulu dĕlisĕnu
yeḍasuddu lim̐kanelayyā
yīḍanĕ śhrīvĕṁkaḍeśha yĕnasidimi
meḍĕbu radulivi mĕchchavayyā