నీవే యెరిఁగి సేయు నీ చిత్తము వచ్చినట్టు
(॥పల్లవి॥)
నీవే యెరిఁగి సేయు నీ చిత్తము వచ్చినట్టు
తావులఁ గొసరేనన్నా తనివోదు నాకు
(॥నీవే॥)
హరి నిన్ను నమ్మితి నే నననెట్టు వచ్చు నాకు
ఇరవైన బుద్ధి నా ఇచ్చగాదు
వెరవున నొకటి నే విన్నవించెదనంటేను
సరి నీవు వెలిగాను స్వతంత్రుఁడఁ గాను
(॥నీవే॥)
యిట్టె నీపై భారము నే నెట్టు వేయఁగవచ్చు
పట్టి నీకుఁ బురుషార్థపరుఁడఁ గాను
గుట్టుతోడ నే నిన్నుఁ గొలువఁగఁ గొలువఁగ
యెట్టైనాఁ గానిమ్ము యెరఁగ నెవ్వరిని
(॥నీవే॥)
యింతటి దైవమవు ని న్నిఁక నెందు వెదకేను
చెంత శరణాగతుల చేతివాఁడవు
వింతగాదు నీకును శ్రీవేంకటేశ నాకును
అంతర్యామివి నీయానతిలో వాఁడను
(||pallavi||)
nīve yĕrim̐gi seyu nī sittamu vachchinaṭṭu
tāvulam̐ gŏsarenannā tanivodu nāgu
(||nīve||)
hari ninnu nammidi ne nananĕṭṭu vachchu nāgu
iravaina buddhi nā ichchagādu
vĕravuna nŏgaḍi ne vinnaviṁchĕdanaṁṭenu
sari nīvu vĕligānu svadaṁtrum̐ḍam̐ gānu
(||nīve||)
yiṭṭĕ nībai bhāramu ne nĕṭṭu veyam̐gavachchu
paṭṭi nīgum̐ buruṣhārdhabarum̐ḍam̐ gānu
guṭṭudoḍa ne ninnum̐ gŏluvam̐gam̐ gŏluvam̐ga
yĕṭṭainām̐ gānimmu yĕram̐ga nĕvvarini
(||nīve||)
yiṁtaḍi daivamavu ni nnim̐ka nĕṁdu vĕdagenu
sĕṁta śharaṇāgadula sedivām̐ḍavu
viṁtagādu nīgunu śhrīveṁkaḍeśha nāgunu
aṁtaryāmivi nīyānadilo vām̐ḍanu