నీవే నన్ను దయఁ గావు నీవు స్వతంత్రుఁడవు
(॥పల్లవి॥)
నీవే నన్ను దయఁ గావు నీవు స్వతంత్రుఁడవు
జీవుఁడ నింతే నేను శ్రీమన్నారాయణా
(॥నీవే॥)
నిను నామనసుఁ గొని నేఁ దలఁచేనంటినా
మన ప్రకృతిఁ బుట్టె మరి నిన్నెట్టు దలఁచీ
తనువుఁ గొని నీసేవ తగిలి సేసేనంటినా
తనువు కర్మాధీనము తగిలీనా నిన్నును
(॥నీవే॥)
గరిమ నర్థమిచ్చి నీగతి గనేనంటినా
హిరణ్య మజ్ఞానమూల మెట్టు నీకు నియ్యనిచ్చీ
సిరుల నాజన్మము నీసెలవు సేసేనంటినా
సరిఁ బుట్టుగు సంసారసాధ్యము నిన్నంటీనా
(॥నీవే॥)
యిలఁ బుణ్యఫలము నీకిచ్చి మెప్పించేనంటినా
ఫలము బంధమూల మేర్పడనియ్యనిచ్చీనా
నిలిచి శ్రీవేంకటేశ నే నీశరణు చొచ్చితి
యెలమి నీకరుణ నన్నెడయనిచ్చీనా
(||pallavi||)
nīve nannu dayam̐ gāvu nīvu svadaṁtrum̐ḍavu
jīvum̐ḍa niṁte nenu śhrīmannārāyaṇā
(||nīve||)
ninu nāmanasum̐ gŏni nem̐ dalam̐senaṁṭinā
mana prakṛtim̐ buṭṭĕ mari ninnĕṭṭu dalam̐sī
tanuvum̐ gŏni nīseva tagili sesenaṁṭinā
tanuvu karmādhīnamu tagilīnā ninnunu
(||nīve||)
garima nardhamichchi nīgadi ganenaṁṭinā
hiraṇya majñānamūla mĕṭṭu nīgu niyyanichchī
sirula nājanmamu nīsĕlavu sesenaṁṭinā
sarim̐ buṭṭugu saṁsārasādhyamu ninnaṁṭīnā
(||nīve||)
yilam̐ buṇyaphalamu nīgichchi mĕppiṁchenaṁṭinā
phalamu baṁdhamūla merbaḍaniyyanichchīnā
nilisi śhrīveṁkaḍeśha ne nīśharaṇu sŏchchidi
yĕlami nīgaruṇa nannĕḍayanichchīnā