(॥పల్లవి॥)
నీవైన విన్నవించవే నేర్చుకొనునాతఁడు
వేవేలు కోరికలకు వెల వలెనా
(॥నీవై॥)
యీడువెట్టుకాడఁగాను యేది నిజమౌనో
యేడ లేనిమాఁటలునేల పెంచీనే
వాడికవలపులకు వచ్చినంతే లాభము
వోడక ఆసోదానకు వొడిగట్టువలెనా
(॥నీవై॥)
దొంతల సరసముల దొమ్మియెంత గూడునో
యెంత దరవైన నవ్వులేమి సేసీనే
బంతి భోజనాలకు పట్టినదెల్లాఁ గడి
వింతజాణతనాలకు వేళ చూడవలెనా
(॥నీవై॥)
మచ్చికఁ బరవశాన మఱతునో తలఁతునో
హెచ్చి తన మోహమేల యెచ్చరించీనే
తచ్చి శ్రీ వెంకటేశుఁడు తానె నన్నిదె కూడె
కొచ్చి కొచ్చి తమకము గుదిగుచ్చవలెనా
(||pallavi||)
nīvaina vinnaviṁchave nersugŏnunādam̐ḍu
vevelu korigalagu vĕla valĕnā
(||nīvai||)
yīḍuvĕṭṭugāḍam̐gānu yedi nijamauno
yeḍa lenimām̐ṭalunela pĕṁchīne
vāḍigavalabulagu vachchinaṁte lābhamu
voḍaga āsodānagu vŏḍigaṭṭuvalĕnā
(||nīvai||)
dŏṁtala sarasamula dŏmmiyĕṁta gūḍuno
yĕṁta daravaina navvulemi sesīne
baṁti bhojanālagu paṭṭinadĕllām̐ gaḍi
viṁtajāṇadanālagu veḽa sūḍavalĕnā
(||nīvai||)
machchigam̐ baravaśhāna maṟaduno talam̐tuno
hĕchchi tana mohamela yĕchchariṁchīne
tachchi śhrī vĕṁkaḍeśhum̐ḍu tānĕ nannidĕ kūḍĕ
kŏchchi kŏchchi tamagamu gudiguchchavalĕnā