(॥పల్లవి॥)
నీసొమ్ము చెడకుండ నీవు చూచుకొనవయ్య
దాసుఁడ నేనింతే దైవమవు నీవు
(॥నీసొ॥)
లోకము లేలుదువట లోకము లోపలి నేను
పైకొని నీవేలినట్టి బంటనే సుమ్మీ
ఆకడ నావుఁ గొంటే నావువెంట దూడయును
జోకలఁ గొన్నట్టివారి సొమ్మే కాదా
(॥నీసొ॥)
చేరి నన్ను నీవే పుట్టించితివట నేఁ జేసే-
మేరతోఁ బుణ్యపాపాలు మీవే సుమ్మీ
ఆరుగ విత్తినవాఁడు ఆరుగలోపలి కంది
ఆరితేరి పండితేను ఆతనిదే కాదా
(॥నీసొ॥)
శ్రీవేంకటేశ నీవు జీవాంతరాత్మవట
కావించి నాపాలఁ గలవే సుమ్మీ
కైవసమై చందురుఁడు కలువలజాతికెల్ల
భావింప సర్వవిధబంధువే కాఁడా
(||pallavi||)
nīsŏmmu sĕḍaguṁḍa nīvu sūsugŏnavayya
dāsum̐ḍa neniṁte daivamavu nīvu
(||nīsŏ||)
logamu leluduvaḍa logamu lobali nenu
paigŏni nīvelinaṭṭi baṁṭane summī
āgaḍa nāvum̐ gŏṁṭe nāvuvĕṁṭa dūḍayunu
jogalam̐ gŏnnaṭṭivāri sŏmme kādā
(||nīsŏ||)
seri nannu nīve puṭṭiṁchidivaḍa nem̐ jese-
meradom̐ buṇyabābālu mīve summī
āruga vittinavām̐ḍu ārugalobali kaṁdi
ārideri paṁḍidenu ādanide kādā
(||nīsŏ||)
śhrīveṁkaḍeśha nīvu jīvāṁtarātmavaḍa
kāviṁchi nābālam̐ galave summī
kaivasamai saṁdurum̐ḍu kaluvalajādigĕlla
bhāviṁpa sarvavidhabaṁdhuve kām̐ḍā