నీమాయ కల్లగాదు నిజము దెలియరాదు
(॥పల్లవి॥)
నీమాయ కల్లగాదు నిజము దెలియరాదు
కామించి హరి నీ వొక్కఁడవే నిజము
(॥నీమా॥)
చచ్చేటి దొకమాయ హరిఁ బుట్టేదొకమాయ
మచ్చుమేపులసిరులు మాయలో మాయ
వచ్చేటి దొకమాయ వచ్చిపోయ్యే దొకమాయ
కచ్చుపెట్టి హరి నీ వొక్కఁడవే నిజము
(॥నీమా॥)
పొద్దువొడచేది మాయ పొద్దుగుంకే దొకమాయ
నిద్దురయు మేల్కనేది నిండుమాయ
వొద్దనే సుఖము మాయ వొగి దుఃఖ మొకమాయ
గద్దరి శ్రీహరి నీ వొక్కఁడవే నిజము
(॥నీమా॥)
కూడేటి దొకమాయ కూడి పాసే దొకమాయ
యేడ నేర్చితి శ్రీవేంకటేశుఁడ నీవు
వేడుక నీశరణంటి విడిపించు మీమాయ
వోడక వెదకితి నీ వొక్కఁడవే నిజము
(||pallavi||)
nīmāya kallagādu nijamu dĕliyarādu
kāmiṁchi hari nī vŏkkam̐ḍave nijamu
(||nīmā||)
sachcheḍi dŏgamāya harim̐ buṭṭedŏgamāya
machchumebulasirulu māyalo māya
vachcheḍi dŏgamāya vachchiboyye dŏgamāya
kachchubĕṭṭi hari nī vŏkkam̐ḍave nijamu
(||nīmā||)
pŏdduvŏḍasedi māya pŏdduguṁke dŏgamāya
niddurayu melganedi niṁḍumāya
vŏddane sukhamu māya vŏgi duḥkha mŏgamāya
gaddari śhrīhari nī vŏkkam̐ḍave nijamu
(||nīmā||)
kūḍeḍi dŏgamāya kūḍi pāse dŏgamāya
yeḍa nersidi śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍa nīvu
veḍuga nīśharaṇaṁṭi viḍibiṁchu mīmāya
voḍaga vĕdagidi nī vŏkkam̐ḍave nijamu