(॥పల్లవి॥)
నీకు నీకె మాకు మాకె నేరుపులు
ఆకడ నీకడ నేమంత కోపఁ గలమా
(॥నీకు॥)
మందమిరియాలువో నీమాటలు
నిందలకు గురివో నీనీటులూ
సందడిఁ బెండ్లివో నీ సరసాలూ
అందపు రమణుఁడ నే మంత కోపఁ గలమా
(॥నీకు॥)
సూదుల మూటలువో నీ సుద్దులూ కడుఁ
బోది సేసేకొలఁది నీబుద్దులు
గాదెల కొలుచువో నీ గాథలు
ఆదెస నీదెస నే మంత కోపఁ గలమా
(॥నీకు॥)
ముట్టితేనె ముయివో నీ మొక్కులు
చెట్టునఁ జేటఁడువో నీచిక్కులు
గుట్టున శ్రీవెంకటేశ కూడితివి యిఁక
నట్టు నిట్టు నిన్ను నాడ నంత కోపఁ గలమా
(||pallavi||)
nīgu nīgĕ māgu māgĕ nerubulu
āgaḍa nīgaḍa nemaṁta kobam̐ galamā
(||nīgu||)
maṁdamiriyāluvo nīmāḍalu
niṁdalagu gurivo nīnīḍulū
saṁdaḍim̐ bĕṁḍlivo nī sarasālū
aṁdabu ramaṇum̐ḍa ne maṁta kobam̐ galamā
(||nīgu||)
sūdula mūḍaluvo nī suddulū kaḍum̐
bodi sesegŏlam̐di nībuddulu
gādĕla kŏlusuvo nī gāthalu
ādĕsa nīdĕsa ne maṁta kobam̐ galamā
(||nīgu||)
muṭṭidenĕ muyivo nī mŏkkulu
sĕṭṭunam̐ jeḍam̐ḍuvo nīsikkulu
guṭṭuna śhrīvĕṁkaḍeśha kūḍidivi yim̐ka
naṭṭu niṭṭu ninnu nāḍa naṁta kobam̐ galamā