(॥పల్లవి॥)
నీకు దొరకితేఁ గన నీవు మానేవా
మైకొని నన్నిన్నిటాను మన్నించు నితఁడు
(॥నీకు॥)
సేసవెట్టిన పతిని చెప్పినట్టు సేయించుకో
దోసమా నీవేల దూరవచ్చేవే
యీసు రేఁచుక దొడ్డ హితవరివలెనే
పోసరించి నాకేల బుద్దిచెప్పవే
(॥నీకు॥)
చేతికి లోనైనవాని చెక్కు వేల మీఁటితేను
యేతులా నీకేల యెకసక్యాలు
కాతరించి నీవే దగ్గరిన చుట్టమవలె
ఆతుమై నీవేఁటికి నాయాలు తిద్దేవే
(॥నీకు॥)
కూడిన శ్రీవేంకటేశు గోరనేను గీరితేను
ఆడికల నీవేల అడ్డమాడేవే
నీడనలమేల్మంగను నే నాకంటె నెక్కుడా
చూడఁజూడ నీవేల జోహరనేవు
(||pallavi||)
nīgu dŏragidem̐ gana nīvu mānevā
maigŏni nanninniḍānu manniṁchu nidam̐ḍu
(||nīgu||)
sesavĕṭṭina padini sĕppinaṭṭu seyiṁchugo
dosamā nīvela dūravachcheve
yīsu rem̐suga dŏḍḍa hidavarivalĕne
posariṁchi nāgela buddisĕppave
(||nīgu||)
sedigi lonainavāni sĕkku vela mīm̐ṭidenu
yedulā nīgela yĕgasakyālu
kādariṁchi nīve daggarina suṭṭamavalĕ
ādumai nīvem̐ṭigi nāyālu tiddeve
(||nīgu||)
kūḍina śhrīveṁkaḍeśhu goranenu gīridenu
āḍigala nīvela aḍḍamāḍeve
nīḍanalamelmaṁganu ne nāgaṁṭĕ nĕkkuḍā
sūḍam̐jūḍa nīvela joharanevu