నీకేల వెరపు నీవూ నేనూ నొక్కటే
(॥పల్లవి॥)
నీకేల వెరపు నీవూ నేనూ నొక్కటే
కోకొమ్మని విడెమిచ్చీఁ గొంకకువయ్యా
(॥నీకే॥)
ముందరనె నిలుచుండి ముసిముసి నవ్వునవ్వి
కందువలు నీకుఁ జూపీఁ గలికి యదే
అందుకు నీవెఱఁగక అంకెలకు రాకుండితే
విందులు చెప్పి పిలిచీ వినవయ్యా
(॥నీకే॥)
చాయలకు మాటలాడి సరసముఁ గొంతచూపి
చేయి నీపై వేసీని చెలియ యిదే
నీయంత సన్నెరఁగక నిండుకొని వుండితేను
ఆయములు గోరనొత్తీనదె కదవయ్యా
(॥నీకే॥)
కన్నులఁ దప్పక చూచి కరఁగుచు నట్టె మెచ్చి
కన్నె నిన్నుఁ గూడె శ్రీవెంకటవిభుఁడా
యెన్నికై కడపలోన నిట్టె నన్నుఁ గూడితివి
విన్నపము నీకుఁ జేసీ వింటి వటవయ్యా
(||pallavi||)
nīgela vĕrabu nīvū nenū nŏkkaḍe
kogŏmmani viḍĕmichchīm̐ gŏṁkaguvayyā
(||nīge||)
muṁdaranĕ nilusuṁḍi musimusi navvunavvi
kaṁduvalu nīgum̐ jūbīm̐ galigi yade
aṁdugu nīvĕṟam̐gaga aṁkĕlagu rāguṁḍide
viṁdulu sĕppi pilisī vinavayyā
(||nīge||)
sāyalagu māḍalāḍi sarasamum̐ gŏṁtasūbi
seyi nībai vesīni sĕliya yide
nīyaṁta sannĕram̐gaga niṁḍugŏni vuṁḍidenu
āyamulu goranŏttīnadĕ kadavayyā
(||nīge||)
kannulam̐ dappaga sūsi karam̐gusu naṭṭĕ mĕchchi
kannĕ ninnum̐ gūḍĕ śhrīvĕṁkaḍavibhum̐ḍā
yĕnnigai kaḍabalona niṭṭĕ nannum̐ gūḍidivi
vinnabamu nīgum̐ jesī viṁṭi vaḍavayyā