నీకేల మొగమోట నే నెంతటి దానను
(॥పల్లవి॥)
నీకేల మొగమోట నే నెంతటి దానను
కాకుసేసి యిందుకుఁగా కాఁతాళించేనా
(॥నీకేల॥)
ఆపె నీవూఁ గూచుండి అంతనేల రమ్మనేవు
చేపట్టి కాఁపురములు సేతురుగాక
యేపున నన్నుఁ జూచి యేల ప్రియాలు చెప్పేవు
వోపుదు వెంతటికైనా వొద్దనేనా నేను
(॥నీకేల॥)
యిద్దరును నవ్వుకొంటా యేల నాతో మాటాడేవు
వొద్దిక సరసలాడి వుందురుగాక
బుద్ది దలఁచుక నన్నుఁ బొత్తులేల కలిపేవు
కొద్దిమీరి పంగించి కొసరేనా నేను
(॥నీకేల॥)
ఆలు మగఁడునుఁ గూడి ఆస నాకెంత వెట్టేరు
కోలుముందై రతిఁ బెనఁగుదురుఁగాక
యీలీల శ్రీవేంకటేశ యేలితివి నన్ను నేఁడు
పాలింతువుగాక ఇంకాఁ బంగించేనా నేను
(||pallavi||)
nīgela mŏgamoḍa ne nĕṁtaḍi dānanu
kāgusesi yiṁdugum̐gā kām̐tāḽiṁchenā
(||nīgela||)
ābĕ nīvūm̐ gūsuṁḍi aṁtanela rammanevu
sebaṭṭi kām̐puramulu sedurugāga
yebuna nannum̐ jūsi yela priyālu sĕppevu
vobudu vĕṁtaḍigainā vŏddanenā nenu
(||nīgela||)
yiddarunu navvugŏṁṭā yela nādo māḍāḍevu
vŏddiga sarasalāḍi vuṁdurugāga
buddi dalam̐suga nannum̐ bŏttulela kalibevu
kŏddimīri paṁgiṁchi kŏsarenā nenu
(||nīgela||)
ālu magam̐ḍunum̐ gūḍi āsa nāgĕṁta vĕṭṭeru
kolumuṁdai radim̐ bĕnam̐gudurum̐gāga
yīlīla śhrīveṁkaḍeśha yelidivi nannu nem̐ḍu
pāliṁtuvugāga iṁkām̐ baṁgiṁchenā nenu