(॥పల్లవి॥)
నీ యాజ్ఞ దలమోచి నీదేహధారి నైతి
యీ యెడ గోవిందుఁడ నే నీడేరే దెట్లో
(॥నీయాజ్ఞ॥)
తనువు వేసరినాను తలఁపు వేసరదు
ధనముగడించెడితరితీపున
చెనకి మగఁడు విడిచిన మామ విడువని-
పనియాయ హరి నాబదుకుజాడ యెట్లో
(॥నీయాజ్ఞ॥)
పాయము ముదిసిననాను భావము ముదియదు
వేయైనా సంసారవిషయాలను
వోయయ్య కలివోసినావుట్లదిక్కు చూచేది
మాయదాయ నిఁక నామనసుజాడెట్లో
(॥నీయాజ్ఞ॥)
కడలేనినావిధులు కన్నులారఁ జూచి నీవు
నడుమ శ్రీవేంకటేశ నన్ను నేలితి
నొడుగులు దప్పినాను నోముఫలము దప్పని-
అడియాల మబ్బె నాకు నానతిచ్చి తెట్లో
(||pallavi||)
nī yājña dalamosi nīdehadhāri naidi
yī yĕḍa goviṁdum̐ḍa ne nīḍere dĕṭlo
(||nīyājña||)
tanuvu vesarinānu talam̐pu vesaradu
dhanamugaḍiṁchĕḍidaridībuna
sĕnagi magam̐ḍu viḍisina māma viḍuvani-
paniyāya hari nābadugujāḍa yĕṭlo
(||nīyājña||)
pāyamu mudisinanānu bhāvamu mudiyadu
veyainā saṁsāraviṣhayālanu
voyayya kalivosināvuṭladikku sūsedi
māyadāya nim̐ka nāmanasujāḍĕṭlo
(||nīyājña||)
kaḍalenināvidhulu kannulāram̐ jūsi nīvu
naḍuma śhrīveṁkaḍeśha nannu nelidi
nŏḍugulu dappinānu nomuphalamu dappani-
aḍiyāla mabbĕ nāgu nānadichchi tĕṭlo