(॥పల్లవి॥)
నీ యాధీనములింతే నిఖిలప్రపంచమును
మాయాకృతము నీవు మానుమంటే మానదా
(॥నీయా॥)
నీకు నరుహంబైన నిండిన యీ మనసు
కాకువిషయాల పాలుగా నరుహమా
చేకొని నీవు పెరరేఁచిన యీ చైతన్యము
పైకొని అకర్మముల పాలు సేయఁదగునా
(॥నీయా॥)
అంచల నీ వంతర్యామివైన యీ దేహము
పంచేంద్రియముల కొప్పన సేతురా
యెంచఁగ నీకుక్షిలోన నెత్తిన యీ జన్మము
కొంచెపు భోగములకు గురి సేయవలెనా
(॥నీయా॥)
శ్రీవేంకటేశ నీకుఁ జిక్కిన యీ దాస్యము
యీవల సంసారమున కియ్యవలెనా
దేవుఁడవు నీవేయని తెలిపితివిదే మాకు
జీవులము మమ్మునిఁక చిమ్మిరేఁచ నేఁటికి
(||pallavi||)
nī yādhīnamuliṁte nikhilaprabaṁchamunu
māyākṛtamu nīvu mānumaṁṭe mānadā
(||nīyā||)
nīgu naruhaṁbaina niṁḍina yī manasu
kāguviṣhayāla pālugā naruhamā
segŏni nīvu pĕrarem̐sina yī saidanyamu
paigŏni agarmamula pālu seyam̐dagunā
(||nīyā||)
aṁchala nī vaṁtaryāmivaina yī dehamu
paṁcheṁdriyamula kŏppana sedurā
yĕṁcham̐ga nīgukṣhilona nĕttina yī janmamu
kŏṁchĕbu bhogamulagu guri seyavalĕnā
(||nīyā||)
śhrīveṁkaḍeśha nīgum̐ jikkina yī dāsyamu
yīvala saṁsāramuna kiyyavalĕnā
devum̐ḍavu nīveyani tĕlibidivide māgu
jīvulamu mammunim̐ka simmirem̐sa nem̐ṭigi