(॥పల్లవి॥)
నీ విఁక నేమన్నాను నీకు నీతోడు
కైవసమాయఁ బనులు కడమ లే లిఁకను
(॥నీవిఁక॥)
వలిపెపయ్యదలోని వాసనగుబ్బలతోడు
పలుకవే చలములు పచరించక
పలచనైన నీ పచ్చికెమ్మోవితోడు
సొలసి తలవంచక చూడవే నాదిక్కు
(॥నీవిఁక॥)
సిగ్గులుదాఁచికట్టి చెంగావి చీరతోడు
వొగ్గి పట్టవే విడెము వుద్దండాలేల
దిగ్గనఁ గస్తూరి యలఁదిన నీచంకలతోడు
దగ్గరి కూచుండవే వింతలేల నీకు
(॥నీవిఁక॥)
తరితీపు చూపుల నీతళుకుఁ గన్నులతోడు
గిరిగొన నీట్టె కాఁగిట నించవే
చిరిఁజెమటలతోడి శ్రీవేంకటేశుఁడ నేను
మెరసె నీనా పొందు మితిమీరి యిపుడు
(||pallavi||)
nī vim̐ka nemannānu nīgu nīdoḍu
kaivasamāyam̐ banulu kaḍama le lim̐kanu
(||nīvim̐ka||)
valibĕbayyadaloni vāsanagubbaladoḍu
palugave salamulu pasariṁchaga
palasanaina nī pachchigĕmmovidoḍu
sŏlasi talavaṁchaga sūḍave nādikku
(||nīvim̐ka||)
sigguludām̐sigaṭṭi sĕṁgāvi sīradoḍu
vŏggi paṭṭave viḍĕmu vuddaṁḍālela
digganam̐ gastūri yalam̐dina nīsaṁkaladoḍu
daggari kūsuṁḍave viṁtalela nīgu
(||nīvim̐ka||)
taridību sūbula nīdaḽugum̐ gannuladoḍu
girigŏna nīṭṭĕ kām̐giḍa niṁchave
sirim̐jĕmaḍaladoḍi śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍa nenu
mĕrasĕ nīnā pŏṁdu midimīri yibuḍu