నీ వెరఁగనిది లేదు నీయాజ్ఞ మోచితి నింతే
(॥పల్లవి॥)
నీ వెరఁగనిది లేదు నీయాజ్ఞ మోచితి నింతే
నీవాఁడ నింతె హరి నే ననఁ జోటేది
(॥నీవె॥)
కన్నుల కెందైనఁ జూపుకలది భావము
యెన్నఁగ నాయందుఁ బాప మెంచఁ జోటేది
విన్ననై చెవుల కింపు వినుట స్వభావము
పన్నిన కర్మాలు నన్నుఁ బైకొనఁ జోటేది
(॥నీ వె॥)
నాలికకుఁ జవియైతే నమలుటే సహజము
నాలి అభోజ్యపునింద నాకుఁ బనేమి
మూల వాసనగొనేది ముక్కుకు సహజము
జోలిబంధములు నన్నుఁ జుట్టఁగఁ జోటేది
(॥నీవె॥)
కాయము కాయముపొంతఁ గరఁగుటే ఆగుణము
సేయని చేఁతలు నాపైఁ జెప్పఁ జోటేది
యీయెడ శ్రీవేంకటేశ యిన్నిటిలో నన్నుఁ బెట్టి
పాయక నాలో నుందువు పట్టఁగఁ జోటేది
(||pallavi||)
nī vĕram̐ganidi ledu nīyājña mosidi niṁte
nīvām̐ḍa niṁtĕ hari ne nanam̐ joḍedi
(||nīvĕ||)
kannula kĕṁdainam̐ jūbugaladi bhāvamu
yĕnnam̐ga nāyaṁdum̐ bāba mĕṁcham̐ joḍedi
vinnanai sĕvula kiṁpu vinuḍa svabhāvamu
pannina karmālu nannum̐ baigŏnam̐ joḍedi
(||nī vĕ||)
nāligagum̐ javiyaide namaluḍe sahajamu
nāli abhojyabuniṁda nāgum̐ banemi
mūla vāsanagŏnedi mukkugu sahajamu
jolibaṁdhamulu nannum̐ juṭṭam̐gam̐ joḍedi
(||nīvĕ||)
kāyamu kāyamubŏṁtam̐ garam̐guḍe āguṇamu
seyani sem̐talu nābaim̐ jĕppam̐ joḍedi
yīyĕḍa śhrīveṁkaḍeśha yinniḍilo nannum̐ bĕṭṭi
pāyaga nālo nuṁduvu paṭṭam̐gam̐ joḍedi