(॥పల్లవి॥)
నీ తలనె వేఁగెనా నిండు భోగాలు
కాతరపుఁ దమకము కాదనఁగఁ గలవా
(॥నీత॥)
దగ్గరి వున్నాఁ డతఁడు తలవంచనేలే
సిగ్గువడఁ బొద్దులేదా చెల్లఁబో నీకు
అగ్గమై చిన్నదానవు అయితే నౌదువుగాక
అగ్గలపు జవ్వనము ఆఁప నింకఁ గలవా
(॥నీత॥)
మాటలాడీ నాతఁడు మౌనము నీకేలే
గాఁటపు నివ్వెరగుకుఁ గాలములేదా
నేఁటనె కొత్తరికము నీకు నైతేనాయఁగాక
వాఁటపు మరుబాణాల వాఁడిచూపఁ గలవా
(॥నీత॥)
కాఁగిలించీ నాతఁడు కళవళమేలే
వీఁగి పరవశాలకు వేళలేదా
చేఁగదేరఁ గూడె నిన్ను శ్రీవెంకటేశుఁ డతఁడు
నాఁగువారె సరసాలు నవ్వకుండఁ గలవా
(||pallavi||)
nī talanĕ vem̐gĕnā niṁḍu bhogālu
kādarabum̐ damagamu kādanam̐gam̐ galavā
(||nīda||)
daggari vunnām̐ ḍadam̐ḍu talavaṁchanele
sigguvaḍam̐ bŏdduledā sĕllam̐bo nīgu
aggamai sinnadānavu ayide nauduvugāga
aggalabu javvanamu ām̐pa niṁkam̐ galavā
(||nīda||)
māḍalāḍī nādam̐ḍu maunamu nīgele
gām̐ṭabu nivvĕragugum̐ gālamuledā
nem̐ṭanĕ kŏttarigamu nīgu naidenāyam̐gāga
vām̐ṭabu marubāṇāla vām̐ḍisūbam̐ galavā
(||nīda||)
kām̐giliṁchī nādam̐ḍu kaḽavaḽamele
vīm̐gi paravaśhālagu veḽaledā
sem̐gaderam̐ gūḍĕ ninnu śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ ḍadam̐ḍu
nām̐guvārĕ sarasālu navvaguṁḍam̐ galavā