నీ శరణమే గతి నే నితర మెరఁగ
(॥పల్లవి॥)
నీ శరణమే గతి నే నితర మెరఁగ
పాశబంధముల పనులేలయ్యా
(॥నీశ॥)
పూఁచిన తొలుకర్మంబులు భోగించక పోవు
చాఁచుకున్నయీ శరీరగుణములు చాలునన్నఁ బోవు
రేఁచిన జననమరణములు రెంటికిఁ దీసీని
మోఁచివచ్చితే విజ్ఞాన మెరఁగఁగ మొదలికిఁ గొనకును యెడ యేదయ్యా
(॥నీశ॥)
కోరిన నా కోరికలు కొనసాగక పోవు
బారిఁ బడుచు కాలము దా బడిఁ దగులక పోదు
మేరతో పంచేంద్రియములు మెడచుట్టక పోవు
యే రీతుల సంసారము గెలువఁగ నెదురుబడిని బలిమిఁక నేదయ్యా
(॥నీశ॥)
మనసును వాకునుఁ జేఁతయు మానుమన్నఁ బోవు
తనువులోన నా యంతర్యామివి తలఁచక ఇఁకఁ బోదు
ఘనుఁడవు శ్రీవేంకటపతి నన్నుఁ గావక ఇఁకఁ బోదు
కనికానని యజ్ఞాన జంతువను కడమలెంచ నిఁకఁ గొల(లఁ?) దేదయ్యా
(||pallavi||)
nī śharaṇame gadi ne nidara mĕram̐ga
pāśhabaṁdhamula panulelayyā
(||nīśha||)
pūm̐sina tŏlugarmaṁbulu bhogiṁchaga povu
sām̐sugunnayī śharīraguṇamulu sālunannam̐ bovu
rem̐sina jananamaraṇamulu rĕṁṭigim̐ dīsīni
mom̐sivachchide vijñāna mĕram̐gam̐ga mŏdaligim̐ gŏnagunu yĕḍa yedayyā
(||nīśha||)
korina nā korigalu kŏnasāgaga povu
bārim̐ baḍusu kālamu dā baḍim̐ dagulaga podu
merado paṁcheṁdriyamulu mĕḍasuṭṭaga povu
ye rīdula saṁsāramu gĕluvam̐ga nĕdurubaḍini balimim̐ka nedayyā
(||nīśha||)
manasunu vāgunum̐ jem̐tayu mānumannam̐ bovu
tanuvulona nā yaṁtaryāmivi talam̐saga im̐kam̐ bodu
ghanum̐ḍavu śhrīveṁkaḍabadi nannum̐ gāvaga im̐kam̐ bodu
kanigānani yajñāna jaṁtuvanu kaḍamalĕṁcha nim̐kam̐ gŏla(lam̐?) dedayyā