(॥పల్లవి॥)
నీ చేతఁలోవారము నీ వారము
యేచి నీకే చేత మొక్కే మిదియే మా వ్రతము
(॥నీచే॥)
ఇన్నిటాఁ బూర్ణుఁడవు నీ వెరఁగని యర్థమేది
విన్నపము నేఁ జేసే విధమేది
మన్నించిన నీమన్ననే మహిమలో మాబ్రదుకెల్ల
వున్నతి మీదాసిననే దొక్కటే మావ్రతము
(॥నీచే॥)
ఘనదేవుఁడవు నీకుఁ గడమలు మరియేవి
గొనకొని నే నిన్నుఁ గొసరేదేమి
పొనుగక యేలితివి పుట్టిన మాపుట్టుగెల్ల
ననిచి నిన్ను నమ్మిన నమ్మికే మావ్రతము
(॥నీచే॥)
శ్రీవేంకటేశుఁడ నీవు చి త్తగించనిది యేది
భావించి నేఁ బొందని భాగ్య మేది
యేవల మాపరభారా లింతయు నీకెక్కినది
ఆవటించి నే నీశరణన్నదే మావ్రతము
(||pallavi||)
nī sedam̐lovāramu nī vāramu
yesi nīge seda mŏkke midiye mā vradamu
(||nīse||)
inniḍām̐ būrṇum̐ḍavu nī vĕram̐gani yardhamedi
vinnabamu nem̐ jese vidhamedi
manniṁchina nīmannane mahimalo mābradugĕlla
vunnadi mīdāsinane dŏkkaḍe māvradamu
(||nīse||)
ghanadevum̐ḍavu nīgum̐ gaḍamalu mariyevi
gŏnagŏni ne ninnum̐ gŏsaredemi
pŏnugaga yelidivi puṭṭina mābuṭṭugĕlla
nanisi ninnu nammina nammige māvradamu
(||nīse||)
śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍa nīvu si ttagiṁchanidi yedi
bhāviṁchi nem̐ bŏṁdani bhāgya medi
yevala mābarabhārā liṁtayu nīgĕkkinadi
āvaḍiṁchi ne nīśharaṇannade māvradamu