(॥పల్లవి॥)
నీ మహిమో నాలోన నిండిన వలపుజాడో
యేమి సేతు నన్నెపుడు వెడయకువయ్యా
(॥నీమ॥)
యెనని నీతో నేను యెంతవడి మాటాడినా
తనియదు నామనసు తమి యెట్టిదో
వినయముతో రెప్పలువేయక చూచినాను
నినుపులై మమతలు నిచ్చ కొత్తలు
(॥నీమ॥)
చలపట్టి నీతోను సారెసారెఁ బెనఁగిన-
నలయదు నామేను ఆస యెట్టిదో
కొలువులో నీవద్దఁ గూచుండి యెంతనవ్విన
తలఁపులో కోరికలు తరగనిధాన్యాలు
(॥నీమ॥)
కడఁగి యందాఁకా నిన్నుఁ గాఁగిలించుకుండినాను
విడువవు చేతులు వేడుకెట్టిదో
అడరి శ్రీవేంకటేశ యలమేల్మంగను నేను
తొడరి యేలితివి రతులు తరితీపులు
(||pallavi||)
nī mahimo nālona niṁḍina valabujāḍo
yemi sedu nannĕbuḍu vĕḍayaguvayyā
(||nīma||)
yĕnani nīdo nenu yĕṁtavaḍi māḍāḍinā
taniyadu nāmanasu tami yĕṭṭido
vinayamudo rĕppaluveyaga sūsinānu
ninubulai mamadalu nichcha kŏttalu
(||nīma||)
salabaṭṭi nīdonu sārĕsārĕm̐ bĕnam̐gina-
nalayadu nāmenu āsa yĕṭṭido
kŏluvulo nīvaddam̐ gūsuṁḍi yĕṁtanavvina
talam̐pulo korigalu taraganidhānyālu
(||nīma||)
kaḍam̐gi yaṁdām̐kā ninnum̐ gām̐giliṁchuguṁḍinānu
viḍuvavu sedulu veḍugĕṭṭido
aḍari śhrīveṁkaḍeśha yalamelmaṁganu nenu
tŏḍari yelidivi radulu taridībulu