నీ మాయ లింతేకాక నీరజ నాభుఁడ । యివి
(॥పల్లవి॥)
నీ మాయ లింతేకాక నీరజ నాభుఁడ । యివి
నా మది నిజమనెట్టు నమ్మేదయ్యా
(॥నీమా॥)
బాలుఁడనై నేఁ జన్నుఁబాలు దాగేనాఁడు
వోలి ననుష్ఠానము లెందుండెనయ్యా
చాలి యానేనె బ్రహ్మచారి నయిన మీఁద
వాలి యవె యెందుండి వచ్చెనయ్యా
(॥నీమా॥)
నేను దినదినమును నిద్దురవోయే వేళ
వూని నిత్యకర్మము లెందుండెనయ్యా
జ్ఞానముతో మేలుకొని సంసారినైన వేళ
ఆనుకొని యెందుండి అంటుకొనెనయ్యా
(॥నీమా॥)
యేడ కర్మ మేడ ధర్మ మింతలో సన్యాసైతే
వేడుక కివియెల్లా నీ విలాసాలు
జాడ నీ మనసు వస్తే సరుగఁ గరుణింతువు
వోడక శ్రీవేంకటేశ వున్న సుద్దులేఁటికి
(||pallavi||)
nī māya liṁtegāga nīraja nābhum̐ḍa | yivi
nā madi nijamanĕṭṭu nammedayyā
(||nīmā||)
bālum̐ḍanai nem̐ jannum̐bālu dāgenām̐ḍu
voli nanuṣhṭhānamu lĕṁduṁḍĕnayyā
sāli yānenĕ brahmasāri nayina mīm̐da
vāli yavĕ yĕṁduṁḍi vachchĕnayyā
(||nīmā||)
nenu dinadinamunu nidduravoye veḽa
vūni nityagarmamu lĕṁduṁḍĕnayyā
jñānamudo melugŏni saṁsārinaina veḽa
ānugŏni yĕṁduṁḍi aṁṭugŏnĕnayyā
(||nīmā||)
yeḍa karma meḍa dharma miṁtalo sanyāsaide
veḍuga kiviyĕllā nī vilāsālu
jāḍa nī manasu vaste sarugam̐ garuṇiṁtuvu
voḍaga śhrīveṁkaḍeśha vunna suddulem̐ṭigi