నీ దాఁకా వలెనా నిచ్చలు నారాయణా
(॥పల్లవి॥)
నీ దాఁకా వలెనా నిచ్చలు నారాయణా
ఆది నీ దాసుఁడే చాలు నందరి రక్షించను
(॥నీదాఁ॥)
నీ పాదమూలమున నిలిచిన జలమును
మోపుగా మోచె రుద్రుఁడు ముందు ముందే
కాపాడు నీ నామమునఁ గలిగిన మహిమచే
పైపై మునులు యిహపరములు గనిరి
(॥నీదాఁ॥)
పండేటి పాలవెల్లి నీ ప్రసాదమునఁ గాదె
దండిగా దేవతలెల్ల ధన్యులైరి
అండనే నీసాకార మాతుమఁ దలఁచి కాదె
నిండిన యోగీంద్రులు నిత్యముక్తులైరి
(॥నీదాఁ॥)
చేరి నీవిహారమైన శ్రీవేంకటాద్రిఁ గాదె
కోరి నరులు వరాలు కొల్లగొనిరి
ఆరీతిఁ దాళ్లపాక అన్నమయ్య ఘనుఁడాయ
వారివారమై నేము వహికినెక్కితిమి
(||pallavi||)
nī dām̐kā valĕnā nichchalu nārāyaṇā
ādi nī dāsum̐ḍe sālu naṁdari rakṣhiṁchanu
(||nīdām̐||)
nī pādamūlamuna nilisina jalamunu
mobugā mosĕ rudrum̐ḍu muṁdu muṁde
kābāḍu nī nāmamunam̐ galigina mahimase
paibai munulu yihabaramulu ganiri
(||nīdām̐||)
paṁḍeḍi pālavĕlli nī prasādamunam̐ gādĕ
daṁḍigā devadalĕlla dhanyulairi
aṁḍane nīsāgāra mādumam̐ dalam̐si kādĕ
niṁḍina yogīṁdrulu nityamuktulairi
(||nīdām̐||)
seri nīvihāramaina śhrīveṁkaḍādrim̐ gādĕ
kori narulu varālu kŏllagŏniri
ārīdim̐ dāḽlabāga annamayya ghanum̐ḍāya
vārivāramai nemu vahiginĕkkidimi