(॥పల్లవి॥)
నే సతము గాక నీకు నీవు నేనుఁ గలదాఁక
యీసులేని విభఁడ నీకివి సతమా
(॥నే॥)
మంతనపు నీ వొట్లు మాట నే నాడినదాఁకా
చింతల నీ సిగ్గు వొంటిఁ జిక్కినదాఁకా
పంతపు నీబిగువు నేఁ బచ్చి సేసినదాఁకా
అంతటి మీఁదట నీకు నవి సతమా
(॥నే॥)
అలుకలుఁ జలములు ఆయము లంటినదాఁకా
బలిమి సరసము నేఁ బైకొనుదాఁకా
తలఁపు నీగుట్టు నేఁ దప్పక చూచినదాఁకా
అలరి యంతటిమీఁద నవి సతమా
(॥నే॥)
కన్నుల నీమొక్కులు నేఁ గాఁగిలించినదాఁకా
మిన్నక రతులు నే మెచ్చినదాఁకా
యెన్నఁగల శ్రీవెంకటేశ నిన్నుఁ గూడితినే
అన్నులకడలపొందు లవి సతమా
(||pallavi||)
ne sadamu gāga nīgu nīvu nenum̐ galadām̐ka
yīsuleni vibham̐ḍa nīgivi sadamā
(||ne||)
maṁtanabu nī vŏṭlu māḍa ne nāḍinadām̐kā
siṁtala nī siggu vŏṁṭim̐ jikkinadām̐kā
paṁtabu nībiguvu nem̐ bachchi sesinadām̐kā
aṁtaḍi mīm̐daḍa nīgu navi sadamā
(||ne||)
alugalum̐ jalamulu āyamu laṁṭinadām̐kā
balimi sarasamu nem̐ baigŏnudām̐kā
talam̐pu nīguṭṭu nem̐ dappaga sūsinadām̐kā
alari yaṁtaḍimīm̐da navi sadamā
(||ne||)
kannula nīmŏkkulu nem̐ gām̐giliṁchinadām̐kā
minnaga radulu ne mĕchchinadām̐kā
yĕnnam̐gala śhrīvĕṁkaḍeśha ninnum̐ gūḍidine
annulagaḍalabŏṁdu lavi sadamā