(॥పల్లవి॥)
నే నేమి సేయుదును నీవు నాలోపలనుండి
శ్రీనాథుడవు నీచేఁత లింతే కాక
(॥నేనే॥)
తనువేమిసేయును తనువులోపలనున్న-
చెనఁటియింద్రియములచేఁతఁలుగాక
మనసేమిసేయును మనసులోపలనున్న-
నినుపుఁ గోర్కులు చేసే నేరములుగాక
(॥నేనే॥)
జీవుఁడేమి సేయును జీవునిఁ బొదుగుకున్న
భావపుప్రకృతి చేసేపాపముగాక
చేవదేరఁ బుట్టు వేమిసేయు ముంచుకొన్నట్టి-
దైవపుమాయలోనిధర్మ మింతేకాక
(॥నేనే॥)
కాలమేమిసేయును గక్కన శ్రీవేంకటేశుఁ -
డేలి మన్నించేమన్నన యిదియేకాక
యేల యేల దూర నింక నెవ్వరు నేమిసేతురు
మేలిమి నినుఁ దలఁచి మెచ్చుటేకాక
(||pallavi||)
ne nemi seyudunu nīvu nālobalanuṁḍi
śhrīnāthuḍavu nīsem̐ta liṁte kāga
(||nene||)
tanuvemiseyunu tanuvulobalanunna-
sĕnam̐ṭiyiṁdriyamulasem̐tam̐lugāga
manasemiseyunu manasulobalanunna-
ninubum̐ gorgulu sese neramulugāga
(||nene||)
jīvum̐ḍemi seyunu jīvunim̐ bŏdugugunna
bhāvabuprakṛti sesebābamugāga
sevaderam̐ buṭṭu vemiseyu muṁchugŏnnaṭṭi-
daivabumāyalonidharma miṁtegāga
(||nene||)
kālamemiseyunu gakkana śhrīveṁkaḍeśhum̐ -
ḍeli manniṁchemannana yidiyegāga
yela yela dūra niṁka nĕvvaru nemiseduru
melimi ninum̐ dalam̐si mĕchchuḍegāga