నన్ను నేఁ బొగడుకొన్నా నాయము గాదు గాక
(॥పల్లవి॥)
నన్ను నేఁ బొగడుకొన్నా నాయము గాదు గాక
కన్నెనాటనుండి నీకెకాఁ బాటువడనా
(॥నన్ను॥)
అ యింటివారిచే నారడిఁ బడితిఁగా
నెయ్యపు వలలఁ జిక్కి నీకొరకు
గయ్యాళి నావలపులు కతలై నిలిచెఁగా
వెయ్యైనాఁ దలచుకొంటె వెనకముందరికి
(॥నన్ను॥)
అక్కటా చెలులతోఁ గల్లానలు వెట్టితిఁగా
పక్కన నీవిచ్చినట్టి బాసలు నమ్మి
రొక్కమైన నాపొందులు రోఁకటఁ బాడిరిగా
దిక్కులు నిండెఁగా నీవు తెలియకుండినను
(॥నన్ను॥)
చెల్లఁబో యిందరిలోఁ బచ్చి సేయించుకొంటిఁగా
యిల్లు వెళ్ల నట్టి నీ యిచ్చకానకె
కల్ల లాడక శ్రీవెంకటనాథ కూడితివి
మల్లడి యీరతి మనమనసు లెరుఁగుఁగా
(||pallavi||)
nannu nem̐ bŏgaḍugŏnnā nāyamu gādu gāga
kannĕnāḍanuṁḍi nīgĕgām̐ bāḍuvaḍanā
(||nannu||)
a yiṁṭivārise nāraḍim̐ baḍidim̐gā
nĕyyabu valalam̐ jikki nīgŏragu
gayyāḽi nāvalabulu kadalai nilisĕm̐gā
vĕyyainām̐ dalasugŏṁṭĕ vĕnagamuṁdarigi
(||nannu||)
akkaḍā sĕluladom̐ gallānalu vĕṭṭidim̐gā
pakkana nīvichchinaṭṭi bāsalu nammi
rŏkkamaina nābŏṁdulu rom̐kaḍam̐ bāḍirigā
dikkulu niṁḍĕm̐gā nīvu tĕliyaguṁḍinanu
(||nannu||)
sĕllam̐bo yiṁdarilom̐ bachchi seyiṁchugŏṁṭim̐gā
yillu vĕḽla naṭṭi nī yichchagānagĕ
kalla lāḍaga śhrīvĕṁkaḍanātha kūḍidivi
mallaḍi yīradi manamanasu lĕrum̐gum̐gā