నన్నేమి వొగడీనే నాథుఁడు తాను
(॥పల్లవి॥)
నన్నేమి వొగడీనే నాథుఁడు తాను
యెన్నికెలెంచి చూచితే యింతాఁ దానె కాఁడా
(॥నన్నే॥)
పాయము నామేనిమీఁదఁ బచరించుచున్నది గాని
ఆయమై వుండినవాఁడంతాఁ దానే
చాయల సన్నలచేత జడిసివుందానఁ గాని
చేయిమీఁదైనవాఁడు చేరి తానే కాఁడా
(॥నన్నే॥)
చెంతల నాసిగ్గులెల్లా చెలరేఁగున్నవి గాని
అంతరంగములో వాఁడంతాఁ దానే
కాంతుల నామొగమున కళలిట్టే నిండెఁ గాని
యింతనాచక్కఁదనాలకేలిక దాఁ గాఁడా
(॥నన్నే॥)
మంచితనమెల్లా నామాటలనున్నది గాని
అంచెలనందలి యర్థమంతాఁ దానే
కొంచక నన్నుఁ గలసే కోరికలు నావి గాని
మించి శ్రీ వెంకటేశుఁడుక మేలు దానే కాఁడా
(||pallavi||)
nannemi vŏgaḍīne nāthum̐ḍu tānu
yĕnnigĕlĕṁchi sūside yiṁtām̐ dānĕ kām̐ḍā
(||nanne||)
pāyamu nāmenimīm̐dam̐ basariṁchusunnadi gāni
āyamai vuṁḍinavām̐ḍaṁtām̐ dāne
sāyala sannalaseda jaḍisivuṁdānam̐ gāni
seyimīm̐dainavām̐ḍu seri tāne kām̐ḍā
(||nanne||)
sĕṁtala nāsiggulĕllā sĕlarem̐gunnavi gāni
aṁtaraṁgamulo vām̐ḍaṁtām̐ dāne
kāṁtula nāmŏgamuna kaḽaliṭṭe niṁḍĕm̐ gāni
yiṁtanāsakkam̐danālageliga dām̐ gām̐ḍā
(||nanne||)
maṁchidanamĕllā nāmāḍalanunnadi gāni
aṁchĕlanaṁdali yardhamaṁtām̐ dāne
kŏṁchaga nannum̐ galase korigalu nāvi gāni
miṁchi śhrī vĕṁkaḍeśhum̐ḍuga melu dāne kām̐ḍā