(॥పల్లవి॥)
నలుగడ నిందరు నవ్వేరు
పెలుచై తానేల బెదరీనే
(॥నలు॥)
నెయ్యపు మాటలు నీతోఁ జెప్పఁగ
వొయ్యనె తానేల వొరసీనే
అయ్యెడ నిజమరి అట్టెవుండక
కయ్యానఁ దానేల కలఁగీనే
(॥నలు॥)
తగవుకు నే నినుఁ దప్పక చూచిన
అగడుగఁ దానేల అడిగీనే
మొగమోటకాఁడు మోనాన నుండక
బెగడి ఆనేఁటికిఁ బెట్టెనే
(॥నలు॥)
లోఁగుచు నే నిను లోనికిఁ బిలువఁగ
కాఁగిట తానేల కదిమీనే
వీఁగక కూడె శ్రీవెంకటేశ్వరుఁడు
పాఁగి తానేఁటికి భ్రమసీనే
(||pallavi||)
nalugaḍa niṁdaru navveru
pĕlusai tānela bĕdarīne
(||nalu||)
nĕyyabu māḍalu nīdom̐ jĕppam̐ga
vŏyyanĕ tānela vŏrasīne
ayyĕḍa nijamari aṭṭĕvuṁḍaga
kayyānam̐ dānela kalam̐gīne
(||nalu||)
tagavugu ne ninum̐ dappaga sūsina
agaḍugam̐ dānela aḍigīne
mŏgamoḍagām̐ḍu monāna nuṁḍaga
bĕgaḍi ānem̐ṭigim̐ bĕṭṭĕne
(||nalu||)
lom̐gusu ne ninu lonigim̐ biluvam̐ga
kām̐giḍa tānela kadimīne
vīm̐gaga kūḍĕ śhrīvĕṁkaḍeśhvarum̐ḍu
pām̐gi tānem̐ṭigi bhramasīne