(॥పల్లవి॥)
నగుఁబాట్లకు లోనై నడచుఁ గాక
అగపడి పరసుఖమందఁ బోయీనా
(॥నగుఁ॥)
కడిగేది వొకచేత కష్టమే దినదినము
కుడిచేది వొకచేతఁ గోరినవెల్లా
యెడయక తన సిగ్గు యెరఁగని యీ దేహి
అడరి హరిమహిమల వెరిఁగీనా
(॥నగుఁ॥)
వొద్దనుండి రాతిరెల్లా వొడలేమి నెరఁగఁడు
పొద్దు వొడచినమీఁద భోగమే కోరు
కొద్దిమాలినట్టి తనఘోరము విచారించఁడు
సుద్దులైన హరిభక్తి సోదించీనా
(॥నగుఁ॥)
అనుభవించేది నిచ్చా నంగనల మాంసమే
అనిశము సేయఁబొయ్యే వాచారములే
తనివోక మనసులో తనవెఱ్ఱి గానఁడు
ఘనుఁడు శ్రీవేంకటేశుఁ గానబొయ్యీనా
(||pallavi||)
nagum̐bāṭlagu lonai naḍasum̐ gāga
agabaḍi parasukhamaṁdam̐ boyīnā
(||nagum̐||)
kaḍigedi vŏgaseda kaṣhṭame dinadinamu
kuḍisedi vŏgasedam̐ gorinavĕllā
yĕḍayaga tana siggu yĕram̐gani yī dehi
aḍari harimahimala vĕrim̐gīnā
(||nagum̐||)
vŏddanuṁḍi rādirĕllā vŏḍalemi nĕram̐gam̐ḍu
pŏddu vŏḍasinamīm̐da bhogame koru
kŏddimālinaṭṭi tanaghoramu visāriṁcham̐ḍu
suddulaina haribhakti sodiṁchīnā
(||nagum̐||)
anubhaviṁchedi nichchā naṁganala māṁsame
aniśhamu seyam̐bŏyye vāsāramule
tanivoga manasulo tanavĕṭri gānam̐ḍu
ghanum̐ḍu śhrīveṁkaḍeśhum̐ gānabŏyyīnā