నాయందుఁ గడమలేదు నమ్మించినవాఁడవు
(॥పల్లవి॥)
నాయందుఁ గడమలేదు నమ్మించినవాఁడవు
చెయిమీఁదుగా నెట్టుసేసినా నీచిత్తము
(॥నాయం॥)
మొక్కలాన నే నిన్ను ముంచి యాడినమాఁటకు
మొక్కితిఁ బంతమిచ్చితి ముందుముందుగా
కక్కసించనోప దయగలిగినప్పుడు నీవే
మక్కువసేసి నన్ను మన్నింతువుగాక
(॥నాయం॥)
చలవట్టి నే నిన్ను జంకించినయందుకు
చెలఁగి నవ్వు నవ్వితి సెలవుగాను
బలిమిశాయఁగనోప బత్తిగలప్పుడే నీవే
పిలిచి కాఁగిట నించి పెనఁగేవుగాని
(॥నాయం॥)
ఆసపడి నిన్నుఁ గూడి అలయించినయందుకు
వాసితో మోవి యిచ్చితి వన్నెలుగాను
యీసుదీరె శ్రీవేంకటేశ నన్నుఁ గూడితివి
రాసికెక్క నింకా నీవే రక్షించేవు గాని
(||pallavi||)
nāyaṁdum̐ gaḍamaledu nammiṁchinavām̐ḍavu
sĕyimīm̐dugā nĕṭṭusesinā nīsittamu
(||nāyaṁ||)
mŏkkalāna ne ninnu muṁchi yāḍinamām̐ṭagu
mŏkkidim̐ baṁtamichchidi muṁdumuṁdugā
kakkasiṁchanoba dayagaliginappuḍu nīve
makkuvasesi nannu manniṁtuvugāga
(||nāyaṁ||)
salavaṭṭi ne ninnu jaṁkiṁchinayaṁdugu
sĕlam̐gi navvu navvidi sĕlavugānu
balimiśhāyam̐ganoba battigalappuḍe nīve
pilisi kām̐giḍa niṁchi pĕnam̐gevugāni
(||nāyaṁ||)
āsabaḍi ninnum̐ gūḍi alayiṁchinayaṁdugu
vāsido movi yichchidi vannĕlugānu
yīsudīrĕ śhrīveṁkaḍeśha nannum̐ gūḍidivi
rāsigĕkka niṁkā nīve rakṣhiṁchevu gāni