నాకుఁ జూడ నిదె నీవు నావాఁడవు
(॥పల్లవి॥)
నాకుఁ జూడ నిదె నీవు నావాఁడవు
లోకులమాటకెల్ల లోనై వున్నాఁడవు
(॥నాకు॥)
హత్తి నాకాత్మవుగాన అన్నియు విన్నవించితి
చిత్త మెట్టున్నదో చెప్పఁగరాదా
పొత్తులమగఁడవట పొరచి కాఁపురమట
యిత్తల నాపై భక్తి యింకా నీకుఁ గలదా
(॥నాకు॥)
అట్టె మన్నింతువుగన ఆనవెట్టి యడిగితి
జట్టిగా మోహము నీ కే సతిపైనయ్యా
చుట్టమ వందరికట చొట్లు నీకిన్నినట
ముట్టేవు నాచన్నులిఁక మోహమిందు గలదా
(॥నాకు॥)
నీవు నే నొక్కటిగాఁగ నిజము నిన్నాడించితి
దేవుళ్లు నీకెందరు తెలుపవయ్య
శ్రీవెంకటేశ నేను జిగి నలమేల్మంగను
తావుగాను రమించితి తగులింత గలదా
(||pallavi||)
nāgum̐ jūḍa nidĕ nīvu nāvām̐ḍavu
logulamāḍagĕlla lonai vunnām̐ḍavu
(||nāgu||)
hatti nāgātmavugāna anniyu vinnaviṁchidi
sitta mĕṭṭunnado sĕppam̐garādā
pŏttulamagam̐ḍavaḍa pŏrasi kām̐puramaḍa
yittala nābai bhakti yiṁkā nīgum̐ galadā
(||nāgu||)
aṭṭĕ manniṁtuvugana ānavĕṭṭi yaḍigidi
jaṭṭigā mohamu nī ke sadibainayyā
suṭṭama vaṁdarigaḍa sŏṭlu nīginninaḍa
muṭṭevu nāsannulim̐ka mohamiṁdu galadā
(||nāgu||)
nīvu ne nŏkkaḍigām̐ga nijamu ninnāḍiṁchidi
devuḽlu nīgĕṁdaru tĕlubavayya
śhrīvĕṁkaḍeśha nenu jigi nalamelmaṁganu
tāvugānu ramiṁchidi taguliṁta galadā