(॥పల్లవి॥)
మూలనున్నవారి మమ్ము ముంగిట వేసీఁగాక
జోలి దవ్వీఁగాక నే సోదించఁగలనా
(॥మూల॥)
వెన్నెలలె యెండలంటా వేగించె తనకుఁగాను
నన్ను నవ్వీఁ దనతో నే నవ్వఁగలనా
చిన్నిచెమటలవాన చిత్తడిపాలైననా
చన్ను లంటీఁ దన్ను నే జంకించఁగలనా
(॥మూల॥)
పాయ మిది భారమంటాఁ బలికె నాతో మాట
లాయము దాఁక నాడీ మారాడఁగలనా
కాయంపుఁ బులకలచే గజిబిజియైన నాపైఁ
జేయి వేసీఁ దన కిది చెల్ల దనఁగలనా
(॥మూల॥)
నిమిషమె యుగమై నివ్వెరగైన నన్నుఁ
దమి నడియాస ముంచీఁ దాళఁగలనా
సమరతి ననుఁ గూడె జంట శ్రీ వేంకటపతి
కమలపుటింతి నింతేఁ గాదనఁగలనా
(||pallavi||)
mūlanunnavāri mammu muṁgiḍa vesīm̐gāga
joli davvīm̐gāga ne sodiṁcham̐galanā
(||mūla||)
vĕnnĕlalĕ yĕṁḍalaṁṭā vegiṁchĕ tanagum̐gānu
nannu navvīm̐ danado ne navvam̐galanā
sinnisĕmaḍalavāna sittaḍibālainanā
sannu laṁṭīm̐ dannu ne jaṁkiṁcham̐galanā
(||mūla||)
pāya midi bhāramaṁṭām̐ baligĕ nādo māḍa
lāyamu dām̐ka nāḍī mārāḍam̐galanā
kāyaṁpum̐ bulagalase gajibijiyaina nābaim̐
jeyi vesīm̐ dana kidi sĕlla danam̐galanā
(||mūla||)
nimiṣhamĕ yugamai nivvĕragaina nannum̐
dami naḍiyāsa muṁchīm̐ dāḽam̐galanā
samaradi nanum̐ gūḍĕ jaṁṭa śhrī veṁkaḍabadi
kamalabuḍiṁti niṁtem̐ gādanam̐galanā