మొగమోటదాన నేను మొక్కే నీకు
(॥పల్లవి॥)
మొగమోటదాన నేను మొక్కే నీకు
ఇగురుఁబోఁడిని నేను యెవ్వరి దూరుదును
(॥మొగ॥)
సారె సారెఁ బొగడఁగ సన్నలు నీవు సేయఁగ
కోరి నిన్నుఁ దిట్టవచ్చి కొంకితి నేను
నేరములెంచఁగఁబోఇ నీకు లోనాయ మనసు
యీరీతినే వెరగైతి నెవ్వరి దూరుదును
(॥మొగ॥)
ఇచ్చకము నెరపఁగ యెదురుగా నవ్వఁగాను
మచ్చరించవచ్చి యట్టె మానికి నేను
పచ్చిసేయ దొరకొంటి భ్రమయించె నా వయసు
యెచ్చరికె నాకు లేదు యెవ్వరి దూరుదును
(॥మొగ॥)
వంచెనతోఁ గూడఁగాను వైపుగా శ్రీ వేంకటేశ
మించఁదలఁచి రతుల మెచ్చితి నిన్ను
కంచము పొత్తుకు వచ్చి కడు నోరూరించెఁ బొందు
ఎంచరాదు తరితీపు లెవ్వరి దూరుదును
(||pallavi||)
mŏgamoḍadāna nenu mŏkke nīgu
igurum̐bom̐ḍini nenu yĕvvari dūrudunu
(||mŏga||)
sārĕ sārĕm̐ bŏgaḍam̐ga sannalu nīvu seyam̐ga
kori ninnum̐ diṭṭavachchi kŏṁkidi nenu
neramulĕṁcham̐gam̐boi nīgu lonāya manasu
yīrīdine vĕragaidi nĕvvari dūrudunu
(||mŏga||)
ichchagamu nĕrabam̐ga yĕdurugā navvam̐gānu
machchariṁchavachchi yaṭṭĕ mānigi nenu
pachchiseya dŏragŏṁṭi bhramayiṁchĕ nā vayasu
yĕchcharigĕ nāgu ledu yĕvvari dūrudunu
(||mŏga||)
vaṁchĕnadom̐ gūḍam̐gānu vaibugā śhrī veṁkaḍeśha
miṁcham̐dalam̐si radula mĕchchidi ninnu
kaṁchamu pŏttugu vachchi kaḍu norūriṁchĕm̐ bŏṁdu
ĕṁcharādu taridību lĕvvari dūrudunu