మిక్కిలి కళ దేరేవు మేలుగా నీవు
(॥పల్లవి॥)
మిక్కిలి కళ దేరేవు మేలుగా నీవు
చక్కని సరసానకు జాణవుగా నీవు
(॥మిక్కిలి॥)
యెప్పుడూను వింతలేదు యేసతుల యడాటాన
మెప్పించుకోనేర్తువు మేలుగా నీవు
చిప్పిల నవ్వు నవ్వితేను సిగ్గుపడవేమిటాను
చెప్పరాని మహిమలు సేతువుగా నీవు
(॥మిక్కిలి॥)
అంగళ్ళ ముంగిళ్ళ నల్లారుముద్దు చూపేవు
మెంగతనాలు నీసొమ్ము మేలుగా నీవు
సంగడి నేఁ జెనకితే సమ్మతించే వెందుకైనా
జంగిలి రతులకు వేసరవుగా నీవు
(॥మిక్కిలి॥)
పిలిచితేఁ బలికేవు భేదము లేదేమిటాను
మెలకువగల వింత మేలుగా నీవు
అలరి శ్రీవెంకటేశ అంటితేనే కూడితివి
కలపుకోలన్నిటాను కలవుగా నీవు
(||pallavi||)
mikkili kaḽa derevu melugā nīvu
sakkani sarasānagu jāṇavugā nīvu
(||mikkili||)
yĕppuḍūnu viṁtaledu yesadula yaḍāḍāna
mĕppiṁchugonerduvu melugā nīvu
sippila navvu navvidenu siggubaḍavemiḍānu
sĕpparāni mahimalu seduvugā nīvu
(||mikkili||)
aṁgaḽḽa muṁgiḽḽa nallārumuddu sūbevu
mĕṁgadanālu nīsŏmmu melugā nīvu
saṁgaḍi nem̐ jĕnagide sammadiṁche vĕṁdugainā
jaṁgili radulagu vesaravugā nīvu
(||mikkili||)
pilisidem̐ baligevu bhedamu ledemiḍānu
mĕlaguvagala viṁta melugā nīvu
alari śhrīvĕṁkaḍeśha aṁṭidene kūḍidivi
kalabugolanniḍānu kalavugā nīvu