(॥పల్లవి॥)
మేలు మేలు నీ గుణము మెచ్చితి నేను
నీ లీల లోకమెల్లా నిండెఁగా నేఁడు
(॥॥)
వలపుగలుగువారు వద్దనే వుందురుగాక
తిలకించి వాడలకు దిరుగుదురా
తెలిపి చెప్పగనేల తేటతెల్లమిగ నాపె-
కలువదండ నీ మెడఁ గంటిగా నే నిపుడు
(॥॥)
ననుపుగలుగువారు నవ్వుతానుందురుగాక
తనివో కెవ్వితెనై నాఁ దలపోతురా
వెనుకటి సుద్దులేల వేడుకతో నాపెచేతి-
కొనవేలివుంగరము గురుతాయఁగా
(॥॥)
కైవసమైనవారు కాఁగిట నుందురుగాక
ఆవలివారితో మేలాలాడుదురా
శ్రీవేంకటేశ నన్నుఁ జేరి యిట్టెకూడితివి
నీవే నన్ను మన్నించుట నిజమాయఁగా
(||pallavi||)
melu melu nī guṇamu mĕchchidi nenu
nī līla logamĕllā niṁḍĕm̐gā nem̐ḍu
(||||)
valabugaluguvāru vaddane vuṁdurugāga
tilagiṁchi vāḍalagu dirugudurā
tĕlibi sĕppaganela teḍadĕllamiga nābĕ-
kaluvadaṁḍa nī mĕḍam̐ gaṁṭigā ne nibuḍu
(||||)
nanubugaluguvāru navvudānuṁdurugāga
tanivo kĕvvidĕnai nām̐ dalabodurā
vĕnugaḍi suddulela veḍugado nābĕsedi-
kŏnavelivuṁgaramu gurudāyam̐gā
(||||)
kaivasamainavāru kām̐giḍa nuṁdurugāga
āvalivārido melālāḍudurā
śhrīveṁkaḍeśha nannum̐ jeri yiṭṭĕgūḍidivi
nīve nannu manniṁchuḍa nijamāyam̐gā