(॥పల్లవి॥)
మేలయ్య నీచేఁతలు మెచ్చితినయ్య
తాలిమి లెస్సపనాయఁ దగవరి వవుదువు
(॥మేల॥)
పడఁతిఁ బిలువనంపి పగడసాలాడేవు
వుడుగకీపరాకులకోపునా ఆపె
యెడసి పానుపుమీఁద యెదురుచూచీఁ జెలియ
నడుమ మామోముచూచి నవ్వేవిక్కడను
(॥మేల॥)
కొమ్మను లోనికినంపి కొలువున్నాఁడవు యీడ
వుమ్మగిలు నికాఁకలకోపునా ఆపె
చెమ్మఁ జెమటలతోడ చేసన్న సేసేనబల
పమ్మి మాకునుడిబడి పనులుచెప్పేవు
(॥మేల॥)
దోమతెర వేయించి తొంగిచూచేవిందరిని
వోముచు నీవేసాలకోపునా ఆపె
ఆముకొని శ్రీవేంకటాధిప నిన్నింతి గూడె
వేమారు మమ్మిక్కడను వీడేలడిగేవు
(||pallavi||)
melayya nīsem̐talu mĕchchidinayya
tālimi lĕssabanāyam̐ dagavari vavuduvu
(||mela||)
paḍam̐tim̐ biluvanaṁpi pagaḍasālāḍevu
vuḍugagībarāgulagobunā ābĕ
yĕḍasi pānubumīm̐da yĕdurusūsīm̐ jĕliya
naḍuma māmomusūsi navvevikkaḍanu
(||mela||)
kŏmmanu loniginaṁpi kŏluvunnām̐ḍavu yīḍa
vummagilu nigām̐kalagobunā ābĕ
sĕmmam̐ jĕmaḍaladoḍa sesanna sesenabala
pammi māgunuḍibaḍi panulusĕppevu
(||mela||)
domadĕra veyiṁchi tŏṁgisūseviṁdarini
vomusu nīvesālagobunā ābĕ
āmugŏni śhrīveṁkaḍādhiba ninniṁti gūḍĕ
vemāru mammikkaḍanu vīḍelaḍigevu