(॥పల్లవి॥)
మీరిన నీ తురుము తుమ్మిదమూకలా
కారుకమ్మే కామాంధకారము గాక
(॥మీరి॥)
అలివేణి నీమోము అద్దమా మోవితేనె
చెలరేగే అమృతపుఁజెలమ గాక
తలఁప నీచేతులేమి తామరతూఁడులా మంచి
వలరాజు మోహనవల్లి కలుగాక
(॥మీరి॥)
గరిమ నీ చన్నులు జక్కవలా వలపులు
పెరరేఁచే బంగారు కొప్పెరలు గాక
సిరుల నీనడుమేమి సింహమా నా మనసు
పరువువెట్టే వయ్యాళి బయలుగాక
(॥మీరి॥)
యెంచఁగ నీపిరుఁదిది యిసుకదిబ్బె యేమి
మించినరతిచుట్టు మేడెముగాక
పొంచి శ్రీవెంకటేశుఁడ ననుఁబొందితివి నీపాదాలు
వందల చిగురు రాజ్య పదములు గాక
(||pallavi||)
mīrina nī turumu tummidamūgalā
kārugamme kāmāṁdhagāramu gāga
(||mīri||)
aliveṇi nīmomu addamā movidenĕ
sĕlarege amṛtabum̐jĕlama gāga
talam̐pa nīsedulemi tāmaradūm̐ḍulā maṁchi
valarāju mohanavalli kalugāga
(||mīri||)
garima nī sannulu jakkavalā valabulu
pĕrarem̐se baṁgāru kŏppĕralu gāga
sirula nīnaḍumemi siṁhamā nā manasu
paruvuvĕṭṭe vayyāḽi bayalugāga
(||mīri||)
yĕṁcham̐ga nībirum̐didi yisugadibbĕ yemi
miṁchinaradisuṭṭu meḍĕmugāga
pŏṁchi śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ḍa nanum̐bŏṁdidivi nībādālu
vaṁdala siguru rājya padamulu gāga