మరుఁడు సేసిన మాయ మరి తెలియదు గాక
(॥పల్లవి॥)
మరుఁడు సేసిన మాయ మరి తెలియదు గాక
సరవు లిద్దరివిని సరికి బేసాయనా
(॥మరుడు॥)
చనవు సేసుక నిన్ను సరిఁ గొంగు వట్టితిని
యెనసి యింత నేయ నీ యీడుదాననా
పెనఁగ కంతలో నీవు బెరసి లో నైతిని
ననిచి కరణ యింత నా మీఁద నుండెనా
(॥మరుడు॥)
నవ్వు నేసుకొని నీపై నలిఁ జేయి వేసితిని
రవ్వ నిన్నింత నేయ బీరపుదొరనా
చివ్వన నీ వప్పటిని చేరి బత్తి సేసేవు
యివ్వల నీ మోహము నన్నింత దొడ్డ సేసెనా
(॥మరుడు॥)
బలిమి సేసుక నే నీపయిఁ జేయి వేసితిని
కలసితి వింతేసికిఁ గలనా నేను
నెల వై శ్రీవెంకటేశ నీ వింకాఁ జెక్కు నొక్కేవు
సలిగె లిన్నియు నీవె సమ్మతించితివా
(||pallavi||)
marum̐ḍu sesina māya mari tĕliyadu gāga
saravu liddarivini sarigi besāyanā
(||maruḍu||)
sanavu sesuga ninnu sarim̐ gŏṁgu vaṭṭidini
yĕnasi yiṁta neya nī yīḍudānanā
pĕnam̐ga kaṁtalo nīvu bĕrasi lo naidini
nanisi karaṇa yiṁta nā mīm̐da nuṁḍĕnā
(||maruḍu||)
navvu nesugŏni nībai nalim̐ jeyi vesidini
ravva ninniṁta neya bīrabudŏranā
sivvana nī vappaḍini seri batti sesevu
yivvala nī mohamu nanniṁta dŏḍḍa sesĕnā
(||maruḍu||)
balimi sesuga ne nībayim̐ jeyi vesidini
kalasidi viṁtesigim̐ galanā nenu
nĕla vai śhrīvĕṁkaḍeśha nī viṁkām̐ jĕkku nŏkkevu
saligĕ linniyu nīvĕ sammadiṁchidivā