మఱచితినంటా నీవు మమ్మెంత బుజ్జగించేవు
(॥పల్లవి॥)
మఱచితినంటా నీవు మమ్మెంత బుజ్జగించేవు
యెఱుక గలచోట యెట్టుండినా యేమి
(॥మఱ॥)
అక్కడే పరాకైతే అట్టే యెచ్చరింతుఁ గాక
దిక్కరించి నిన్ను సాదించేనా నేను
మక్కువ నూరకుండితే మాట నేనాడింతుఁ గాక
చిక్కించుక గొరబులు సేసేనా నిన్నును
(॥మఱ॥)
పెలుచవై రాకుండితే పిలువనంపుదుఁ గాక
చలమున నీతోను వేసరుకొనేనా
తలవంచుకుండితేను తమకము రేఁతుఁ గాక
తలుపుమాటుకుఁ బోయి తరితీపుసేసేనా
(॥మఱ॥)
పవళించివుండితేను పాదములొత్తుదుఁ గాక
ఇవల వాసులు వంతులెంచఁ జూచేనా
వివరించి నన్నిట్టె శ్రీ వెంకటేశ కూడితివి
నవమైన నీచేఁతలు నవ్వించవా నన్నును
(||pallavi||)
maṟasidinaṁṭā nīvu mammĕṁta bujjagiṁchevu
yĕṟuga galasoḍa yĕṭṭuṁḍinā yemi
(||maṟa||)
akkaḍe parāgaide aṭṭe yĕchchariṁtum̐ gāga
dikkariṁchi ninnu sādiṁchenā nenu
makkuva nūraguṁḍide māḍa nenāḍiṁtum̐ gāga
sikkiṁchuga gŏrabulu sesenā ninnunu
(||maṟa||)
pĕlusavai rāguṁḍide piluvanaṁpudum̐ gāga
salamuna nīdonu vesarugŏnenā
talavaṁchuguṁḍidenu tamagamu rem̐tum̐ gāga
talubumāḍugum̐ boyi taridībusesenā
(||maṟa||)
pavaḽiṁchivuṁḍidenu pādamulŏttudum̐ gāga
ivala vāsulu vaṁtulĕṁcham̐ jūsenā
vivariṁchi nanniṭṭĕ śhrī vĕṁkaḍeśha kūḍidivi
navamaina nīsem̐talu navviṁchavā nannunu