(॥పల్లవి॥)
మరల విచారించితే మంచము కిందే నుయ్యి
శిరుల హరివారైరి శివాదులు
(॥మర॥)
ఆడేటి మాటలకెల్ల నాది నంతము లేదు
వీడని కర్మములకు విధి లేదు
తాడుపడ్డ మనసుకు దైవము విష్ణుఁడేయని
పాడి కొలిచిరి తొల్లి బ్రహ్మాదులు
(॥మర॥)
వుట్టిపడే జన్మముల కూరట యెందూ లేదు
కట్టడి ఇంద్రియాలకు గతి లేదు
తట్టువడ్డ జీవునికి దైవము శ్రీహరియని
యిట్టె మొర యిడిరి యింద్రాదులు
(॥మర॥)
కప్పిన యీ మాయలకు కడవ రెందూ లేదు
తిప్పని హరిభ క్తికిఁ దిరుగు లేదు
వొప్పుగా శ్రీవేంకటేశుఁ డొక్కఁడే దైవమని
చొప్పువట్టి కొలిచిరి శుకాదులు
(||pallavi||)
marala visāriṁchide maṁchamu kiṁde nuyyi
śhirula harivārairi śhivādulu
(||mara||)
āḍeḍi māḍalagĕlla nādi naṁtamu ledu
vīḍani karmamulagu vidhi ledu
tāḍubaḍḍa manasugu daivamu viṣhṇum̐ḍeyani
pāḍi kŏlisiri tŏlli brahmādulu
(||mara||)
vuṭṭibaḍe janmamula kūraḍa yĕṁdū ledu
kaṭṭaḍi iṁdriyālagu gadi ledu
taṭṭuvaḍḍa jīvunigi daivamu śhrīhariyani
yiṭṭĕ mŏra yiḍiri yiṁdrādulu
(||mara||)
kappina yī māyalagu kaḍava rĕṁdū ledu
tippani haribha ktigim̐ dirugu ledu
vŏppugā śhrīveṁkaḍeśhum̐ ḍŏkkam̐ḍe daivamani
sŏppuvaṭṭi kŏlisiri śhugādulu