మనసుమెత్తనిదాన మరి నీకు మోహింతు
(॥పల్లవి॥)
మనసుమెత్తనిదాన మరి నీకు మోహింతు
పనుపడి నీవెట్టు పాలార్చేవయ్యా
(॥మన॥)
సరసపు నీమాటకు జంకించితి నీవంతలో
వొరసి చిన్నఁబోయి వూరకుంటివి
కరఁగితి నదిచూచి కరుణ మిక్కిలిఁబుట్టి
తిరుగ నామన సెట్టు తేరిచేవయ్యా
(॥మన॥)
చేయి నామీఁద వేయఁగా సెలసి విదలించితి
చాయసేసుకో లోఁగి జడిసితివి
ఆయా లంటి చింతించితి అంతసేసితి నే నని
కాయ మంటి నన్ను నెట్టు గారవించేవయ్యా
(॥మన॥)
నీవు నన్నుఁ గూడఁగాను నివ్వెరగుతోఁ జొక్కితి
నీవె తప్పు లెంచుకొని నేర నంటివి
శ్రీవెంకటేశ యిందుకే సిబ్బితి యింతయుఁ బాసె
చేవగా నా చన వెట్టు చెల్లించేవయ్యా
(||pallavi||)
manasumĕttanidāna mari nīgu mohiṁtu
panubaḍi nīvĕṭṭu pālārsevayyā
(||mana||)
sarasabu nīmāḍagu jaṁkiṁchidi nīvaṁtalo
vŏrasi sinnam̐boyi vūraguṁṭivi
karam̐gidi nadisūsi karuṇa mikkilim̐buṭṭi
tiruga nāmana sĕṭṭu terisevayyā
(||mana||)
seyi nāmīm̐da veyam̐gā sĕlasi vidaliṁchidi
sāyasesugo lom̐gi jaḍisidivi
āyā laṁṭi siṁtiṁchidi aṁtasesidi ne nani
kāya maṁṭi nannu nĕṭṭu gāraviṁchevayyā
(||mana||)
nīvu nannum̐ gūḍam̐gānu nivvĕragudom̐ jŏkkidi
nīvĕ tappu lĕṁchugŏni nera naṁṭivi
śhrīvĕṁkaḍeśha yiṁduge sibbidi yiṁtayum̐ bāsĕ
sevagā nā sana vĕṭṭu sĕlliṁchevayyā