మమ్ముఁ జూడనేల నీ మహిమే చూతువుగాక
(॥పల్లవి॥)
మమ్ముఁ జూడనేల నీ మహిమే చూతువుగాక
వుమ్మడిఁ బరుస మంటే దొక్కమాఁటే కాదా
(॥మమ్ము॥)
పెక్కుమారులు నిన్నుఁ బేరుకొని జపించఁగ
మక్కళించి నీకుఁ గొంత మహిమెక్కీనా
వొక్కమారు జపించి నే నూరకుండినంతలోనే
తక్కక నీమహిమలోఁ దరగి పోయీనా
(॥మమ్ము॥)
తగిలి నేఁ గాలమెల్ల ధ్యానము సేయఁగ నీకు
జిగి నీమేనికిఁ గింత చేవ యెక్కీనా
అగపడి యొకవేళ నటు దలఁచి మానితే
చిగురై యంతటిలోనె చిక్కి వాడీనా
(॥మమ్ము॥)
యిన్ని యాల శ్రీవేంకటేశ మాయింటిలోననే
వున్నతి నీవారమని వుంటేఁ జాలు
సన్నము దొడ్డెంచనేల సరివలసీచోట
అన్నియు నిత్యమింతే యలమట కోపము
(||pallavi||)
mammum̐ jūḍanela nī mahime sūduvugāga
vummaḍim̐ barusa maṁṭe dŏkkamām̐ṭe kādā
(||mammu||)
pĕkkumārulu ninnum̐ berugŏni jabiṁcham̐ga
makkaḽiṁchi nīgum̐ gŏṁta mahimĕkkīnā
vŏkkamāru jabiṁchi ne nūraguṁḍinaṁtalone
takkaga nīmahimalom̐ daragi poyīnā
(||mammu||)
tagili nem̐ gālamĕlla dhyānamu seyam̐ga nīgu
jigi nīmenigim̐ giṁta seva yĕkkīnā
agabaḍi yŏgaveḽa naḍu dalam̐si mānide
sigurai yaṁtaḍilonĕ sikki vāḍīnā
(||mammu||)
yinni yāla śhrīveṁkaḍeśha māyiṁṭilonane
vunnadi nīvāramani vuṁṭem̐ jālu
sannamu dŏḍḍĕṁchanela sarivalasīsoḍa
anniyu nityamiṁte yalamaḍa kobamu